14, జులై 2021, బుధవారం

ఆముక్తమూల్యద

ఆముక్తమాల్యద
అముక్తమాల్యద అనే తెలుగు పద్య కావ్యం రచించిన వారు సాహితి సమరాంగణ సార్వభౌముడు , ఆంధ్రభోజుడు అయిన శ్రీకృష్ణదేవరాయలు వారు.
శ్రీకృష్ణదేవరాయలు జన్మతః తుళు ప్రాంతంలో కన్నడిగుడైననూ మన తెలుగు వారు ఆయననూ స్వంతం చేసుకున్నంతగా మరి,  ఏ ఇతర రాజుని చేసుకోలేదు...ఆయన జీవితం జీవనం అనేకానేక కాల్పనిక మహమహిమాన్విత ఘట్టాలతో కూడి వుంటుంది.
ఆయన రాజ్యవిస్తరణ , పరిపాలన దక్షత , కార్యశూరత్వ కారణంగా విజయనగరసామాజ్యం అరేబియా మహసముద్ర తీరం నుంచి అనగా మంగళూరు , గోవా,  కర్నాటక ,తమిళనాడులో చాలాభాగం నుంచి ఉత్తరాది న కటకం వరకు అనగా నేటి ఒడియాలోని కటక్ వరకూ విస్తరించినది. ఇది ఓక పార్శ్వం అయితే వీరిలో ఇంకొక కోణం వీరు బహుభాషా కోవిదులు , సాహితి అభిమానులు. అందువల్లనే వీరి నిండు పేరలోగం (ఇది అచ్చ తెలుగు పదం దీని అర్ధం సకల విభాగాలతో నిండి వున్న రాజసభ) ని భువనవిజయం అని పిలిచేవారు...ఈ భువనవిజయంలో సాహిత్యం పాలు ఎక్కువగా వుండేది కారణం వీరి సభలో వున్న అష్టదిగ్గజ కవులను వీరు ఆదరించారు. అల్లసాని పెద్దన , నందితిమ్మన , మాదయగారి మల్లన , తెనాలి రామక్రిష్ణుడు , ధూర్జటి , రామరాజభూషణుడు , అయ్యలరాజు రామభద్రుడు ఇలా అనేక మంది కవులను వీరి కొలువులో వున్నారు. వీరే కాదు అపర శంకరులని పిలిచే అప్పయ్య దీక్షితులు కూడాను.
శ్రీకృష్ణదేవరాయలు వైష్ణవులు .అయననూ వీరు నంది తిమ్మన , ధూర్జటి లాంటి శైవులను ఆదరించాడు. తెనాలి రామక్రిష్ణుడు వ్రాసిన ఉద్భటరాద్యుని చరిత్ర అనే కావ్యంని కూడా ఆదరించారు. ఇది శైవ కావ్యం. అలాగే వీరు హంపిలోని విరుపాక్షుని కూడా కొలచారు. కాని వీరి ఆరాధ్య దైవం తిరుమల శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి వారు.
ఇక వీరు తెలుగులో వ్రాసిన ప్రభంద కావ్యం ఆముక్తమాల్యద అనే గ్రంధం.
ప్రబంధం అంటే చిక్కటి వర్ణనలతో కూడినది అని అర్ధం. అలాగే ప్రబంధానికి 18 రకాల లక్షణాలు వుండాలి. ఇన్ని వున్నవి కాబట్టే ఇది ప్రబంధం కాగలిగినది.
శ్రీకృష్ణదేవరాయలు వైష్ణవ భక్తుడు కనుక విష్ణు భక్తుల కధలు వ్రాసినాడు .
శ్రీకృష్ణదేవరాయలు గజపతులతో యుద్ధ యాత్రలో భాగంగా విజయవాడ సమిపంలో క్రిష్ణా నదితీరములో గల శ్రీకాకుళ ఆంధ్ర మహవిష్ణువుని దర్శించిన సమయంలో ఆయన రాయలవారికి స్వష్నములో తన కధ వ్రాయమని ఆదేశించారని వాడుక. ఈ దేవాలయం నేటికిని ప్రతివారు దర్శించవచ్చు.
ఆముక్తమూల్యద అనేది గోదాదేవికధ. దీనినే విష్ణుచిత్తీయం గా కూడా వాడుక.
ఆముక్తమాల్యద నాయక గోదాదేవి.
ఆముక్తమూల్యద అంటే ధరించి విడిచిన పూలమాలను సమర్పణ చేయునది అని అర్ధం. అందుకనే గోదాదేవి ని తమిళంలో చూడి కొడుత్త నాచ్చియార్ అంటారు.
ఇక కధ ఏమిటో క్లుప్తంగా చూద్దాం.
విష్ణుచిత్తుడు శ్రీవల్లిపుత్తూరులోని మన్నారు స్వామి ఆర్చకుడు. పన్నిద్దరు ఆళ్వార్ లలో ఓకడు. ఆళ్వార్ లు వైష్ణవ భక్తాగ్రేసులు. వీరికి తులసి వనంలో ఓక బాలిక లభిస్తుంది ఆమేకు గోదాదేవి అనేపేరుతో పెంచుకుంటాడు. ఆమే యుక్తవయస్సుకు వస్తూంది , గోదాదేవి స్వామి వారికోసం సిద్ధం చేసిన పూలమాలలను తాను ధరించి చూసి మురిసిపోయి మరలా అవే మాలలను స్వామికి సమర్పణ చేసేది.
గోదాదేవి భూదేవి అంశ. ఈమే గత జన్మలో తాను కృష్ణుని పట్ట మహిషిలలో ఓకరుగా స్పురణకి వస్తుంది. దానితో విష్ణువు నందు విపరీతమైన అనురాగ పూరితంగా వుంటుంది. ఆమే ఆప్రాంతంనకు సమీపంలోని శ్రీరంగంలోని శ్రీరంగేశుని తన భర్తగా భావించి శ్రీరంగం తరలి వెళ్ళి స్వామి వారి ఆనుగ్రహ పాత్రురాలై స్వామి వారిలో ఐక్యం అవుతుంది. గోదా శ్రీరంగేశుల కళ్యాణం వరకూ ఈ ఆముక్తమూల్యద కావ్యం వుంటుంది.
రాయలు వారు ఎంతో నేర్పుతో ఈ కావ్యంనకు "ఆముక్తమూల్యద" అనే పేరు పెట్టినారు . నాయక లక్షణం , కావ్య స్వభావం దీనిలోనే అన్యాపదేశంగా చెప్పారు.
ముక్తం అనగా స్వీకరణ , ఆముక్తం అనగా తిరిగి ఇచ్చుట , మాల్యద అనగా పూలమాల ధరించుట. కనుక ధరించిన పూల మాల తిరిగి ఇచ్చుట.
గోదా దేవి భూదేవి అంశ అని ఉదహరించారు అని మీకు ఇంతకు ముందే తెలిపినాను. భూమికి గల విశేష లక్షణాలు సహనశీలత తో పాటు తనలో నిక్షిప్తం చేసిన ప్రతి విత్తనం నకు పలు రెట్లు ఫలసాయ రూపంలో తిరిగి ఇస్తుంది.
శ్రీమన్నారాయుణ అంశలో భాగమైన సూర్యుడు స్థిరముగా తన ఉష్ణ ప్రభావం చేత భూమిపై అనంతమైన వెలుగు , వేడిని ప్రసాదించు తున్నాడు. భూమి  స్ధిరంగా గల సూర్యుని చుట్టు గల భ్రమణ పరిభ్రమణాలతో పాటు సంవత్సరం నకు రెండుసార్లు తన భ్రమణ దిశను మార్పులు అనే విశేషాంశల వలన మనకు ఋతువులు , కాలాలు ఏర్పడి సాధారణ వ్యక్తుల జీవనం జరుగుతున్నాయు. భూమిలో వివిధ రకాల పంటలు పండుతున్నాయు. గోదాదేవి భూదేవి అంశ గనుక వనంలో ప్రకృతి సిద్ధంగా తనకు లభించిన పూలను పూలమాలలను తాను ధరించి మరలా స్వామి కి ఇవ్వటంలోని అంతరార్ధం తనకు లభించిన ప్రేమ భావనను స్వీకరించుట. వధువు మెడపై పూలమాల వేయుట ద్వారా వరుడు వధూ స్వీకారం , వధువు పూలమాలను స్వీకరించి ధరించుతూ వరునకు పూలమాల వేయుట ద్వారా వర స్వీకారం జరుగుతుంది తద్వారా వారు జీవన గమనం సాగిస్తారు. కాని గోదాదేవి భూ అంశ కనుక శ్రీమన్నారాయణుని కృపచే లభించిన పూలమాల రూప ప్రేమను స్వీకరించి మరలా తనకు గల భూ అంశ అయిన విశేషాంశ అయిన పలురెట్లు గుణింపు చెసి ఇచ్చె గుణమైన దాని వలన ఆప్రేమను పలురెట్లుగా స్వామి కి తిరిగి సమర్పించినదని దీని భావం. అందువల్లనే గోదాదేవి అచంచలమైన భక్తి ప్రేమలతో శ్రీరంగేశుని భర్తగా పొందినది.
సూర్యుని వలన ఋతువులు ఏర్పడుతాయని తమకు తెలిసినదే కదా...
గోదాదేవి భూ అంశ , శ్రీమన్నారాయణుడు సూర్య అంశ వీరి ఇరువురి మధ్యగల ప్రేమోత్పన్నం  ఋతువులు.. ఈ ఋతువర్ణనం ఆముక్తమూల్యద కావ్యంలో బహు విశేషంగా వుంటుంది.
అసలే రాయలు వారు అల్లసాని వారి కృతి అయిన మనుచరిత్ర కు కృతిపతి...మరి ఆయన ప్రభావం వీరిపై లేకుండా వుంటుందా...అయునా వీరి శైలి వీరిదే....
ఆముక్తమూల్యద ఏడు ఆశ్వాసములు గల కావ్యం.
అది ఈ విధముగా వుంటుంది.
గ్రంథస్త విషయ క్రమము
1 ఆశ్వాసము (ఆ) - విలుబుత్తూరు వర్ణనము, భాగవతులు, విష్ణుచిత్తుడు గురుంచి వర్ణన.
2 ఆ. -  మధురాపుర వర్ణనము, మత్స్యధ్వజుడు గురుంచి, గ్రీష్మఋతు వర్ణన.
3 ఆ. - విష్ణుచిత్తవాదము, ఖాండిక్యకేశిధ్వజసంవాదము.
4 ఆ. -  విష్ణుచిత్తుని విజయము, విష్ణుచిత్తునకు భగవంతుడు సాక్షాత్కరించుట, విష్ణుచిత్తుని స్వపుర ప్రవేశము, యమునాచార్య చరిత్రము, వర్షాకాలము, శరదృతువర్ణనము, యామున ప్రభువు, యామున ప్రభురాజనీతి.

5 ఆ. - గోదాదేవి, వసంతఋతువర్ణనము.

6 ఆ. - మాలదాసరి.
7 ఆ. - బ్రహ్మరాక్షస వృత్తాంతము, గోదాదేవి శ్రీరంగమున రంగనాధుని సేవించుట, గోదాదేవీ రంగనాధుల వివాహము.
గోదా పరిణయ కధతో పాటు ఉప కధలుగా ఖాండిఖ్య కేశి ధ్వజుని కధ , మాల దాసరి కధ. ఇందు మాల దాసరి కధ ప్రశంశ పూర్వకమైన కధ. నిర్మల భక్తికి సోదాహరణ. ఈ మాల దాసరి కధ విషయమై ఈనాటికి చర్చలు ఆగలేదంటే అతిశయోక్తి కాదు.
వైష్ణవుడైన రాయలు వారు తనకావ్యమైన ఆముక్తమూల్యద ను విష్ణుభక్తుల కధగా వర్ణించటానికే ఇష్టపడ్డారు. అందుకే చూడండి గోదాదేవి తండ్రిపేరు విష్ణుచిత్తుడు. విష్ణువును మనస్సు నందు నిలిపినవాడు అని దీని అర్ధం. వీరినే తమిళంలో తొండరప్పొడి ఆళ్వార్ అని పిలుస్తారు.
అలాగే ఈ కావ్యంలోని ఖాండిఖ్య కేశిధ్వజుల గురించి కొంత పరిశీలన చేద్దాం.

పూర్వం ఇద్దరు రాజులు యుద్ధానికి దిగారు. ఓడిన రాజు తన రాజ్యాన్ని వీడి, అడవుల్లోకి పారిపోయాడు. అక్కడే ఆధ్యాత్మిక చింతనతో కాలం గడుపుతున్నాడు.
గెలిచిన రాజు ఆ ఉత్సాహంతో యజ్ఞం తలపెట్టాడు. అనుకోకుండా, అక్కడ యాగధేనువు మరణించింది. అది అశుభ సూచన. యజ్ఞాన్ని ఎలా పూర్తిచేయాలో తెలియక ఆ రాజు తికమక పడ్డాడు.
నగర పురోహితుల్ని సంప్రతిస్తే- ఆ ధర్మసూక్ష్మం తెలిసినవాడు ఓడిపోయిన రాజేనని తేలింది. ధర్మసంకటం నుంచి గట్టెక్కించగలవాడు ఆయనేనని నిశ్చయమైంది.

గెలిచిన రాజు ఏమాత్రం సందేహించకుండా ఓడిన రాజు వద్దకు వెళ్లి, యజ్ఞాన్ని పరిపూర్తి చేయాలని అర్థించాడు. ఆయనా ఏ శషభిషలకూ తావు లేకుండా ధర్మనిర్ణయం కోసం ముందుకొచ్చాడు. శత్రువుకు సహకరించాడు.
ఆ ఇద్దరు రాజులూ ఆర్షధర్మ నిర్వహణ విషయంలో అహంకారాల్ని త్యజించారు.
వారి కథే- శ్రీకృష్ణదేవరాయల ‘ఆముక్తమాల్యద’లోని ‘ఖాండిక్య కేశిధ్వజోపాఖ్యానం’ సారాంశం. సమాజం అనే ధర్మసౌధం పటిష్ఠంగా నిలిచేందుకు భారతీయ ప్రాచీన సాహిత్యం ఎంతగా తోడ్పడిందో
ఈ ఉదాహరణ చూస్తే ఇట్టే అర్థమవుతుంది.
ఈ కథలో ఓడిన రాజు ఖాండిక్యుడు; గెలిచినవాడు కేశిధ్వజుడు.
కథ చివర గొప్ప మలుపు ఒకటుంది.

తన యజ్ఞ సంపూర్తికి సహకరించిన ఖాండిక్యుడికి గురుదక్షిణగా ఏది కావాలన్నా ఇస్తానని కేశిధ్వజుడు ప్రకటిస్తాడు. అది సంప్రదాయం. ఓడిన రాజుకు ఓర్మి ఎంత ప్రధానమో- గెలిచిన రాజుకు సంయమనం, ధర్మ సంప్రదాయ పరిరక్షణ అంతే అవసరం.
ఈ అవకాశాన్ని చేజిక్కించుకున్న ఖాండిక్యుడు తాను కోల్పోయిన రాజ్యం తిరిగి గురుదక్షిణగా కావాలన్నా ఇచ్చేయడానికి కేశిధ్వజుడు సిద్ధపడతాడు.
ఇక్కడే ఓ చిత్రం చోటుచేసుకుంటుంది.
రాజ్యసంపద అయాచితంగా వచ్చిపడుతున్నా ఖాండిక్యుడు కాదంటాడు! తనకు బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని బోధించాలని, అదే కేశిధ్వజుడి నుంచి తాను కోరుకునే గురుదక్షిణ అని ప్రకటిస్తాడు.

ఖాండిక్యుడి నిర్ణయం కేశిధ్వజుణ్ని విస్మయానికి గురిచేస్తుంది.
ఆయన ఆలోచన ఏమిటో తెలుసుకోవాలని అనిపిస్తుంది. అప్పుడు ఖాండిక్యుడు అంటాడు- ‘రాజ్యభోగాలు కేవలం భౌతిక సంపదలు. వాటిని కష్టంతో, శారీరక శ్రమతో సాధించుకోవాలి. అంతేగాని, అవి అయాచితంగా లభించాలని కోరుకోకూడదు. కష్టపడి సాధిస్తేనే, వాటి విలువ తెలుస్తుంది. నా కంటే బలవంతుడి చేతిలో ఓడిపోయాను. అందులో సిగ్గు పడాల్సింది ఏముంటుంది? తిరిగి పుంజుకొని ధర్మమార్గంలో, క్షాత్రంతో నా రాజ్యాన్ని నేను తిరిగి చేజిక్కించుకోవాలి.
అది ఒప్పుతుంది గాని, దొడ్డిదారిన పొందితే పాపమవుతుంది’ అని బదులిస్తాడు ఖాండిక్యుడు!

ఇలాంటి కథల్ని పిల్లలకు పాఠ్యాంశాలుగా నిర్ణయిస్తే, వారి బాల్యాన్ని అవి ధార్మిక పథంలోకి నడిపిస్తాయి. వ్యక్తిత్వ వికాసానికి దోహదం చేస్తాయి. ఉచితాల కోసం తాపత్రయపడకుండా ఆపుతాయి. ఉచితానుచిత జ్ఞానాన్ని వారికి అలవరుస్తాయి.

ఆముక్తమాల్యదలోని ఖాండిక్య కేశిధ్వజోపాఖ్యానం- ఆ కావ్యానికి గుండెకాయ వంటిదని ప్రశస్తి రావడానికి ముఖ్య కారణాలేమిటి? ఆ కథలోని ధార్మిక నేపథ్యం, ప్రబోధ గుణం.
గెలుపు ఓటముల విషయంలో, కర్తవ్య నిర్వహణలో, అయాచిత అవకాశాల తిరస్కరణలో ప్రతిఫలించిన ధర్మస్వరూపమే- భారతీయతకు వన్నెలద్దుతూ వచ్చింది.

లోకంలో ఇలాంటి కథలు ఒళ్లు మరిపించడమే కాదు,
కళ్లు తెరుచుకొనేలా చేస్తాయి. దీనికి మన ప్రాచీన సాహిత్యమే గొప్ప ఆదరువు.
రాయలు వారి కావ్యం పై వ్యాఖ్యలు చేసే స్థాయి కాకపోయినా ఈ నాటి ప్రజలకు, యువతకు కొంత అయునా ఆముక్తమూల్యద గురించి తెలపాలనేది నా ప్రయత్నం.
ఇంతేకాక ఆధ్యాత్మిక కోణంలో గోదాదేవి భూఅంశ గా ఉదహరించారు...అనగా పాంచభౌతిక శరిరాలతో జన్మించిన ప్రతి ఓక్కరు భూ అంశయే గదా...కాని సాధారణ మానవులు విషయ లంపటులై, సాంసారిక , వస్తు వ్యామోహలు దుర్గుణ పీడితులై జనన మరణ చక్రంలోనే ఇమిడి పోతున్నారు...కాని భగవత్ కృప వలన లభించిన ఈ జన్మలో ప్రేమ అనురాగం నమ్మకం అనే పూలదండను సేకరించి , స్వీకరించి , ధరించి వాటి మధురిమను భగవంతునికి అందించే ప్రయత్నం మరలా స్వామికి ధరింపచేయటం...తద్వారా ముక్తి...గోదా కళ్యాణం అంటే సాధారణ వివాహమా కాదే...భగవంతుడు భక్తుడు ఆత్మీయ కలయుక , ముక్తి సంగమమే కళ్యాణం...సాధారణ మనుజుడు సర్వజీవుల పట్ల దయ ప్రేమ తో పాటు ఆ నారాయణుని దర్శించాలనే అంతర్లీన అభిలాష....
నా ప్రయత్నం నచ్చిన తెలుపగలరు.
కృతజ్ఞతతో
మీ
ఆలపాటి రమేష్ బాబు.
శ్రీ సంతోషి సాయి బుక్ డిపో
విజయవాడ.
9440172262.






30, జూన్ 2021, బుధవారం

మధురాపురి సదన విశేషార్ధములు

మధురాపురి సదన
మృదువదన మధుసూదన…
ఇహ స్వాగతం కృష్ణా… శరణాగతం కృష్ణా

మధురాపురి సదన
మృదువదన మధుసూదన…
ఇహ స్వాగతం కృష్ణా… శరణాగతం కృష్ణా

మధురాపురి సదన
మృదువదన మధుసూదన…
ఇహ స్వాగతం కృష్ణా… శరణాగతం కృష్ణా

మధురాపురి సదన
మృదు వదన మధుసూదన…
ఇహ స్వాగతం కృష్ణా… కృష్ణా… ఆ ఆ

ముష్టికాసూర చాణూర మల్ల
మల్లవిశారథ మధుసూదన…
ముష్టికాసూర చాణూర మల్ల
మల్లవిశారథ మధుసూదన…

ముష్టికాసూర చాణూర మల్ల
మల్లవిశారథ కువలయపీడన…

మర్దన కాళింగ నర్తన గోకుల రక్షణ సకల సులక్షణ దేవ…
మర్దన కాళింగ నర్తన గోకుల రక్షణ సకల సులక్షణ దేవ…

శిష్ట జనపాల సంకల్పకల్ప… కల్పశతకోటి అసమపరాభవ
శిష్ట జనపాల సంకల్పకల్ప… కల్పశతకోటి అసమపరాభవ

ధీర మునిజన విహర మదన సుకుమార దైత్య సంహార దేవా…
ధీర మునిజన విహర మదన సుకుమార దైత్య సంహార దేవా…

మధుర మధురరతి సాహస సాహస
వ్రజ యువతీజనమానసపూజిత…
మధుర మధురరతి సాహస సాహస
వ్రజ యువతీజనమానసపూజిత…

స ద ప గ రి… పగరిసదస
స రి గ ప ద స ద ప గ రి పగరిసదస…

స స రి రి గ గ పద స స
ద ప ప గ రి రి
ప గ రి స ద స…

సరిగ రిగప గపదస ద ప గ రి పగరిసదస…

తత్తిక్ తకజను, తత్తిక్ తకజను
తక్ తకజను తోం…
స ద ప గ రి
ప గ రి స ద స…
తత్తిక్ తకజను, తత్తిక్ తకజను
తక్ తకజను తోం…
స ద ప గ రి
ప గ రి స ద స…

తకతరి కుకుతన కిట తకధీం… ||8||

కృష్ణా… ఆ ఆ ఆ
**************
బహుశా ఈ కీర్తన విన్న ఈనాటి యువతరానికి పవన్ కళ్యాణ్ సినిమా లో పాట గా జ్ఞాపకం వుంటుంది... కాని అది మనసునుంచి చెరిపి...
ఓక్కసారి ఈ క్రింద విశేషాలు చదవండి...
ఈ కీర్తన రచించిన వారు ఊతుకాడు వెంకట సుబ్బయ్యర్. వీరి జీవన కాలం 1700 - 1765 వరకు. వీరు సంస్కృతంలో అసమాన పండితులు....వీరు సంస్కృతంలో , మరాఠి (ఆనాటి ఆప్రాంత రాజ భాష) , మాతృభాష తమిళంలో ఎన్నో కీర్తనలు రచించారు...ప్రస్తుతం వీటిల్లో ఓక 500 కీర్తనలు లభ్యం.
వీరు వీరి గురువు గారి వద్ద పూర్తిగా సంగీతం నేర్చుకున్న తరువాత... నాయన నాకు తెలిసిన సంగీతం అంతా నీకు నేర్పినాను అని తెలుపగా... వీరు తదనంతర గురువు కృష్ణం వందే జగద్గురుం అన్న నానుడితో కృష్ణుని గురువుగా స్వీకరించి అనేక కీర్తనలను కృష్ణుని పై రచన చేశారు.
వీరి కీర్తన " అలై పాయిదే కన్నా ఆనంద మోహన అలై పాయిదే కన్నా" కానడ రాగంలో స్వర పరిచిన ఈ తమిళ కీర్తన జగద్విదితం...ప్రతి తమిళుడు ఈ కీర్తన ను వారి పిల్లల బాల్య వేడుకలలో పాడతారు...
ఇక ప్రస్తుత కీర్తన మోహనరాగంలో సంస్కృతంలోనిది...
ఈ కీ‌ర్తన స్వభావం పల్లవి , అనుపల్లవి (సినిమాలో ఇవ్వలేదు నిడివి పెరుగుతుంది మరియి కొన్ని క్లిష్ట పదాలు మరియి సినిమా స్వభావం నకు సరిపోక) , చరణం , థిల్లాన చివరకూ మరలా పల్లవితో ముగుస్తుంది....
ఇక కీర్తన విశేషానికి వస్తే
ఈ కీర్తన స్వభావం... కష్టంలో సమస్యలలో వున్న వారిని కాపాడటానికి క్రిష్ణుడు ఏ విధంగా వస్తారో వివరణ. కంసుని పాలనలో కష్టాలు పడుతున్న ప్రజలు కృష్ణనికి స్వాగతం పలకటం ఈ కీర్తన లో కనపడుతుంది... మధుర ప్రజలకు గోకులంలో కృష్ణుని లీలా వైభవాలు , పూతన , శకటాసుర , తృణావర్త మొదలగు రాక్షస నిర్మూలన కాళింగ నర్తన , గోవర్ధన ధారణ , గో , గోపాలక , గోపికా జన రక్షణ గురించి తెలుసుకున్న ప్రజలు కృష్ణుని స్వాగత వర్ణన ఈ కీర్తన లో మనం గమనించ వచ్చు.
అసలు ఈ కీర్తన ఎత్తుగడే ఓక గమ్మత్తు...మధురాపురి సదన...ఈ పదం వరకు అర్ధం మధురకు వేంచేస్తున్న క్రిష్ణా నీకు స్వాగతం...అని...కాని ఛాయమాత్రంగా అనాటి ప్రజల దుస్థితి ని ఆ మొదటి పదంలోనే సూచించారు...
మధుర అంటే తేనే...తేనే తీపిదనం , ఔషధగుణాలు కాని ఇదే తేనేలో ఈగ పడితే దానికి విషంగా మారుతుంది.ఇది నాటి ప్రజల స్థితి...కంసుని మధాంధ నిర్భంధ క్రూర పరిపాలన తట్టుకోలేక విలపిస్తున్నవాళ్ళు..మరి గమ్మత్తు చూడండి క్రిష్ణుడు మధురలోనే జననం కాని కొద్ది క్షణాలు కూడా గడవకుండానే వసుదేవుడు యమున ద్వారా గోకులంకి యశోద వద్దకు.. ఇక అక్కడ స్వామి వారి లీలా వైభవం ...ఓహ్  ఆనాటి  గోకులం వారికి ఎన్నో ప్రాకృత జన్మ సౌభాగ్యం... ఆయనతో కలసి జీవించి ఆడి పాడి మమేకం అయుపోయారు...క్రిష్ణుడు ,వారు వేరు కాదు ఏకీకృత స్వరూపం అన్న విధంగా తాదాత్మ్యం చెందినారు...
మరి జన్మతః క్రిష్ణుడు మధుర వాసి...
‌అందులోను దేవకి వసుదేవులు కారాగారంలో...కనుకనే మధుర పునరాగమనం...
‌చూడండి కాల ప్రభావం...భగవంతుడైననా కాల ప్రభావం తప్పించుకోలేక పోయాడు...నిర్ణిత కాల వ్యవధి బయట
గడిపి సమయ పరిపక్వం అయున తరువాత అవతార లక్ష్యం అయిన కంస నిర్మూలన నిమిత్తం పునరాగమనం...
మరి ఆయన మధుర కు వేంచేసే సమయంలో ఎలా వున్నా‌రు..చూడండి
మృదువదన మధుసూదన...
ఎంతటి భారమైన కర్మ నిమిత్తం వస్తున్ననూ ప్రశాంత వదనం తో వున్నారట...మరి తదనంతర పదం మధుసూదన..
మధు , కైటభులు అనే రాక్షసులను సంహరించారు..అది ఈ సమయంలో ప్రస్తావన...కాని మధుర ప్రజలు అన్యాపదేశంగా కంసనిర్మూలన చేయు స్వామి అని వేడుకోవటం.
అసలు కీలకం అంతా ఏత్తుగడ పదం లోనే వున్నది.
మధు ..దీని మీద కొంత స్వేచ్ఛా వివరణ.
సహజంగా మనం మన మిత్రులను మీ జీవనం ఎలా సాగుతోంది అని ప్రశ్నించితే...వారు బాగుంది.. మధురంగా సాగుతుంది ఆని జనాతిక సమాధానం ఇస్తారు. ఇది సాధారణ జనులకు శాంత స్వభావులకు.
మరి దమన గుణమే ప్రాకృతిక జీవనం కలిగిన మానవులకు , రాక్షస స్వభావులకు,అధికారయుతులకు , ఈ మధురం ఉన్మత్తత ,అహంకారం , కండకావరం ఇత్యాది గుణాలు అలవడుతాయి...కారణం వాళ్ళకు ఏది కావాలంటే అది మాట మాత్రం లభిస్తాయి...దానితో ప్రతిది చులకన గా మారిపోతుంది...వీరి పాలనలో వున్న సాధు జనావళి బాధలు పడుతారు.
తేనె ను మనం మధు అని వాడుక.
మరి ఇదే మధుని భల్లూకాలు త్రావి ఉన్మత్తతో ప్రవర్తించుతాయి. ఈ విషయం రామాయణం వాల్మీకి లో చక్కగా వివరుంచుతాడు. మరి మీకు భల్లూకం అంటే అవగాహన వున్నది వాటి తాలూకు ప్రవర్తన పై అవగాహన వున్నది కదా...
ఇక తదనంతర పదాలు పరిశీలించండి కీర్తనలో...కంసుని కన్నా ముందు ఎవరిని ఏదుర్కోవాలో తెలుపుతున్నారు.
ముష్టికాసురుడు , చాణూరుడు.
ముష్టికుడు పిడిగుద్దులతో ప్రత్యర్దిపై దాడి చేసి సంహరించుతాడు . చాణూరుడు భీతిగొలిపే శరీరంతో విపరీతమైన శక్తితో ప్రత్యర్దిపై దాడి...ఓక విధంగా చెప్పాలి అంటే ప్రత్యర్ధిని పిప్పి చేస్తాడు. చమనం అంటే నములుట...కాని వీడు శక్తితో యుక్తితో పిప్పి చేస్తాడు కాబట్టి వీడికి చాణూరుడు అనే పేరు...వీరిద్దరిని క్రిష్ణుడు సంహరించుతాడు.
కువలయపీడన...కువలయం కంసుని భద్రగజం...కాని ఇది మదగజం...దీని
వలన అందరూ ఇబ్బంది ...కంసునకు వినోదం. ఏనుగుకు చిక్కిన ప్రజలను తన తొండంతో గిరగిరా త్రిప్పి నేలకేసి కొట్టి చంపుతుంది .దీనిని కూడా క్రిష్ణుడు ముష్టిఘూతాలతో లొంగదీసు కుంటాడు...
తదుపరి చరణం
మర్దన కాళింగ నర్తన...ఇది భగవస్తుతి...నాయనా క్రిష్ణ! విషం చిమ్మే కాళీయుని మదమణచి గోకులాన్ని రక్షించావు..స్వజనం పైనే విషం చిమ్ముతున్న కంసుని మదమణచవా దేవా..మరి కంసుడు స్వజనం స్వబంధువర్గం...తండ్రిని , సోదరిని బావని
ఖైదు చేశాడు...
తదుపరి చరణం...మకుటాయమాన  చరణం అసలు అద్భుత చరణం...
ఓకసారి పరిశీలించుదాము..
ఈ చరణానికి లోని పదప్రయోగానికి ఊతుకాడు వెంకటకవి గారికి సాష్టాంగ దండ ప్రమాణాలు...
"శిష్టజనపాల సంకల్ప కల్ప కల్ప శతకోటి అసమపరాభవ"
సహజంగా కల్ప అనే శబ్దం మూడు సార్లు పునరుక్తం అవుతుంది...మొదటది సంకల్ప, కల్ప , కల్ప శతకోటి ..
ఈ మూడు శబ్దాలకి వేరు వేరు అర్ధం.. కాని ఓకే శబ్దంతో గుదిగుచ్చాడు...
మొదటి శబ్దమైన  సంకల్ప కి అర్ధం సాధారణమైనదే సంకల్పం అనగా డిటర్మినేషన్...( తెలుగు పదానికి ఇంగ్లీషు అర్ధం)
రెండోవ శబ్దం కల్ప...దీని అర్ధం క్రియ , ఓక కార్యము , ఓక పోరాటం
మూడవ కల్ప కి అర్ధం...కాల గణన , సంఖ్యా గణన...కల్పం అనగా..బ్రహ్మకు ఓక పగలు కాలం అనగా 432 కోట్ల మానవ సంవత్సరాలు...
ఇప్పుడు మీరు పూర్తి వివరణ తెలుసుకొందురు...
భగవంతుడు భక్తులను , సాధుజన రక్షణ సంకల్పుడైతే తనపోరాటం కల్ప పరిధి అయునా చేస్తాడు అని తెలుపుతున్నాడు..అయుతే ఈ బ్రహ్మ కల్పాలు , పోరాటాలు ఏన్నో తెలుసా శతకోటి అనగా వందకోట్లు ..
అనగా  భక్త జన రక్షణకు అన్నీ కాలాలో , అన్నీ మార్గాలలో , అన్నీ విధాలుగా సిద్ధమై వుంటాడు అని  తెలపటమే...
తరువాత రెండు చరణాలు భగవస్తుతి...
మిత్రులు చదివిన తరువాత తమరి రిప్లై లని మరువక తెలపండి...
ఆలపాటి రమేష్ బాబు.
9440172262.






గరుడ గమన విశేషార్ధం


గరుడ గమన తవ చరణకమలమిహ
మనసి లసతు మమ నిత్యం ( 2)

మనసి లసతు మమ నిత్యం !!

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2)

జలజనయన విధినముచిహరణముఖ
విబుధవినుత-పదపద్మ (2)

విబుధవినుత-పదపద్మ

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2)

భుజగశయన భవ మదనజనక మమ
జననమరణ-భయహార (2)

జననమరణ-భయహార

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2).

శంఖచక్రధర దుష్టదైత్యహర
సర్వలోక-శరణ ( 2)

సర్వలోక-శరణ

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2)

అగణిత గుణగణ అశరణశరణద
విదళిత-సురరిపుజాల ( 2)

విదళిత-సురరిపుజాల

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2)

భక్తవర్యమిహ భూరికరుణయా
పాహి భారతీ తీర్థం ( 2)

పాహి భారతీ తీర్థం

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2)

గరుడ గమన తవ చరణకమలమిహ
మనసి లసతు మమ నిత్యం2)

మనసి లసతు మమ నిత్యం !!

మమతాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ (2)

మమపాపమపాకురుదేవ
మమపాపమపాకురుదేవ…

సహజంగా భగవన్నామాన్ని అనేక విధాలుగా ప్రస్తుతించటమే స్తోత్రం... స్తుతి గా పిలువ బడుతుంది.
కాకపోతే కొన్ని స్తోత్రములకు ప్రత్యేక లక్షణం కలవిగా , ప్రత్యేక పర్వ దినములలో , ప్రత్యేక పూజ విధానాలలో స్తుతించేవిగా వుంటాయి. కాని మీరు గమనించితే ఆ ఆయా స్తోత్రాల ప్రారంభ , గమన మరియు చివరి నందు స్వామి వారి వైభవం ను కొన్ని ప్రత్యేక పద సంచయంతోను , విశేష నామ ,గుణ ,రూప , యశో ,లీలా వైభవాలను ప్రస్తుతించుతారు....
చాలామంది అవి ఏందుకో విచారణ చేయకనే భగవన్నామ సంకీర్తన గావించి ధన్యులు అవుతారు.
భగవన్నామాన్ని దివ్యాఔషధిగా చెపుతారు. శరీర అసౌకర్యంనకు మనం ఔషధం స్వీకరిస్తాం. ఆ ఔషధం మీరు తయారు చేసినారా లేదే మీ వలన లభించినదా లేదే...కాని సిద్ధపరచి వున్న ఔషధంను స్వీకరిస్తే వెంఠనే శరీర బాధ నివారణ జరుగుతుంది. అలాగే భగవన్నామము అనే దివ్య ఔషధం జీవన తరుణోపాయం , జీవన్ముక్తిని ప్రసాదించుతుంది. ఇంకొద్దిగా మీకు వివరించు దామనే ప్రయత్నం...
రావణ సంహర నిమిత్తం శ్రీమన్నారాయణుడు శ్రీరామునిగా అవతార ధారణ అన్న రహస్యం నారదుల వారికి తెలిసినది. దేవ రహస్యం బయట పెట్టరాదు.. కాని చెప్పనిదే కుదిరిచావదు...అందుకే భూలోకం వచ్చి ఏవరు లేని ఏకాంత ప్రదేశంలో వున్న పుట్టలో దేవ రహస్యంని యుక్తిగా చెప్పాడు ఏమని..." రావణ సంహరణార్ధం శ్రీమన్నారాయణుడు 'మరా' అవతారం ధరించపోవుచున్నారు...ఆ అవతార మహిమ వలన అనేక జీవరాశులు ముక్తినొందపోవుచున్నారు అని. కాని భగవద్ లీల చూడండి...ఈ పుట్టలో వున్నది రత్నాకరుడు అనే బోయవాడు. ఈ బోయవాడిని పాపకూపం నుంచి రక్షణార్ధం అతనిని పాపమార్గం నుంచి నారదుడే తప్పించుతాడు. రత్నాకరుడు దీనితో భగవన్నామ తపోదీక్షలో వున్నాడు.
మరి రత్నాకరునికి ప్రచ్ఛన్నంగా అయిన భగవన్నామం లభించినది...దానిని ఉపాసించే వాల్మీకి అయినారు ...ఆద్భుత దివ్యగాధ..మానవ...జన్మసాఫల్యత నొసగు రామాయణం ప్రసాదించారు.
మరి కొన్ని ఉదాహరణలు వున్నాయి కాని నేటి వివరణ లక్ష్యానికి దూరం అవుతాము...
గరుడ గమన స్తోత్రం. భక్తకోటికి ప్రసాదించిన వారు శృంగేరి పీఠాధిపతులు ,
జగద్గురు ఆదిశంకరాచార్య పరంపరలోని వారు ఈనాటి పీఠాధిపతులు అయిన శ్రీశ్రీశ్రీ భారతితీర్ధ మహస్వామి వారు.వీరు తెలుగు , తమిళ ,కన్నడ ,హింది మరియు సంస్కృతంలో అపార పండితులు...తపః సంపన్నులు..మరియు..భక్తజన కోటిపై అపార కరుణా సముద్రులు.
ఈ స్తోత్రం ను ఓకసారి పరిశీలించితే...
మొదటి పద్య చరణాలు అయిన గరుడ గమన నుంచి మమ పాపమపాకురు దేవ వరకు తదనంతర ఆరు పద్యాలనంతరం పునరావృతం అవుతుంటాయు.
కనుక ఈ పునరావృత చరణాలను గురించి వివరించటమే ఈ వ్యాస లక్ష్యం.
ఈ మొదటి పద్య చరణాల సాధారణ అర్ధం పరిశీలించితే...
ఓ గరుడ వాహన ! నీ పాద పద్మములపై మా మనస్సు సదా నిలుపునట్టు..
మా తాపాలను , మా పాపాలను ఉపశమింపు దేవా!
మరి ఈ పద్య పాదాలపై శ్రీరాముని దయవలన నా విశేషార్ధం ఆయన పాద పద్మాలతో పాటు మీకు గూడా...
మనిషి జననమే సంచిత ప్రార్బద కర్మలతో జననం ఆన్నది జగద్విదితమే. కాని ఈ లౌకిక జీవన సౌలభ్యాల కోసం అనేక రకాల పోరాటాలు అనేక మార్గాలలో ఆరాటాలు పడుతుంటారు....వీటి వలన చాలా సార్లు కర్మ , ధర్మ విఘాతం జరుగుతునే వుంటాయు. వీటినే మనం పాపం గా పిలుస్తాం. దైనందిన జీవనంలో వైదిక సాంప్రదాయం కాని అనేక క్రియా కర్మ వలన   పాప పంకిలం వ్యక్తులను ఆవహిస్తున్నది.
మరి కొంతమంది విపరీత సుఖలాలసకో మరో దానికో చాలా ఎక్కువ హైరానా , ప్రయత్నాలు చేస్తుంటారు...ఆ సమయంలో
మన ఇంటిలోని పెద్దవారు విజ్ఞులు "ఏమిరా! ఎందుకు అంత తాపత్రయం పడిపోతున్నావు. కొద్దిగా నెమ్మది . అయినా భగవదాజ్ఞ లేనిదే జరుగుతుందా అని మనలను హెచ్చరిస్తారు.
మరి పాపం అంటే సాధారణ ప్రజలకి కొంత అవగాహన వున్నది మరి తాపత్రయం అంటే ఏమిటి అనే ప్రశ్న వేసుకుంటే...
తాపం అనగా వేడి. ధాన్యం బియ్యంగా మారాలంటే రోకటిపోటు అవసరం ఇదో రకం తాపం. ఈ బియ్యం అన్నం గా మారాలంటే మరలా వేడి అవసరమే...
అలాగే సంచిత ప్రారబ్దాలు సుకర్మలుగా , దుష్కర్మలుగా మార్పు చెందటం ఓక విధమైన తాపం. ఈ అర్దం వరకు సాధారణ జీవన శైలికి.. మరి అథ్యాత్మిక జీవనంకి
ఈ తాపం అనే దానిని ఏవిధంగా వుంటుంది అనేది పరిశీలించుదాం.
“తాపం” అంటే దుఃఖం; “త్రయం” అంటే మూడు.
త్రివిధ దుఃఖాలనే “తాపత్రయం” అంటారు;
తాపాలు అన్నవి మూడు రకాలుగా ఉంటాయి;
ఆధ్యాత్మిక తాపం:
మనలోని కామ, క్రోధ, లోభ, మద, మాత్సర్యాలు అనబడే
అరిషడ్వర్గాల వలన మనకు కలిగే బాధలనే “ఆధ్యాత్మిక తాపాలు” అంటాం;
ప్రతి మనిషికీ ఉండే ఇహలోక బాధల మొత్తంలో 
నిజానికి 90% ఈ విధంగా ఎవరికి వారు కల్పించుకున్న,
మరి మనకు మనం కల్పించుకుంటూన్న బాధలే.
అదిభౌతిక తాపం:
ఇతర ప్రాణికోటి వలన కలిగే తాపాలను “ఆదిభౌతిక తాపాలు” అంటాం.
మన ప్రమేయం లేకుండా ఇతరుల అజ్ఞాన, అక్రమ చర్యల వలన
మనకు కలిగే భౌతికపరమైన బాధలు అన్నమాట;
ప్రతి మనిషికి 9% ఇహలోక బాధలు మాత్రమే ఈ కోవకు చెందినవి.

అదిదైవిక తాపం:
ప్రకృతి సహజమైన మార్పుల వలన కలిగే తాపాలను
“ఆదిదైవిక తాపాలు” అంటాం . . 
ఉదాహరణకు: అతివృష్టి, అనావృష్టి, అతిశీతలం, అతిఉష్ణం మొదలైనవి
అనేక బాధలను కలిగిస్తూ ఉంటాయి;
ప్రతి మనిషికి 1% ఇహలోక బాధలు మాత్రమే ఈ కోవకు చెందినవి.
గమనించారా అందుకే మానవులను తాపత్రయపీడితులు అనేది.
సరే మరి ఈ తాపం , పాపం చేయటానికి మూలకారణం ఏమిటి అంటే మనస్సు.
భగవంతుడు మానవులకి తన దేహ అవసరాలకి , మానవి పరిధికి సరిపోయిన అన్ని అవయవాలు ఇచ్చినా...ఇవి వాటి పరిధిలోనే పని చేస్తాయి...కాని దృష్టి మాత్రం అలాకాదు పరిధి అనంతం. దీనికి చలన శీలత వున్నది. కన్ను సుకుమారమైన , అందమైన ,లావణ్యమైన ప్రతి దానియందు ఆకర్షితమవుతుంది.
మరి ఈ దృష్టిలో వచ్చిన ప్రతిది ఎక్కడ నిక్షిప్తం అవుతాయి అంటే మనస్సులో.
ఈ మనస్సు అనేది తుఫాను నాటి సాగరగర్భం. కదిలే కాలం ఆపవచ్చునేమో కాని మనస్సు స్థిర పరచటం ఆపటం కష్టసాధ్యం అంటారు. కాని యోగులు ఋషులు దీనిని ఆచరణ చేసి చూపారు. మరి నిత్య జీవనంలో అనేకానేక పోరాట పీడితులమైన మనకు సులభం ఎలాగు అంటే భగవన్నామం అనే సాధనంతో దేనికి సంధానపరచాలి అంటే భగవంతుని పాదపద్మాలకు.
అనగా స్థిర చిత్తంతో భగవన్నామంతో ఆయన పాదపద్మాలను ఆశ్రయంచటం.
అలాగే మనవాళ్ళు ఇంకో మాట కూడ అంటారు. పాపం పాము వంటింది ఎదో నాడు నిన్ను కాటు వేస్తుంది అంటారు.
మరి ఈ పాము నిన్ను విడవాలి అంటే
ఎవరు రావాలి...అమృతకలశం అతి వేగంగా  తెచ్చిన గరుత్మంతుని వలనే సాధ్యం. గరుడఛాయ పడిన వెంఠనే ఎంతటి పాము అయినా బెదరి పారిపోవటం సాధారణ జీవనంలోనే మనకు ఎరుక. మరి స్వామి వారు గరుడ వాహనధారిగా రావటమంటే ...మన తాప , పాప ఉపశమనం.
కనుక మిత్రులారా భగవన్నామము అనే సాధనతో మీ మనస్సును లగ్నం చేయండి
స్వామివారి కృపకు పాత్రులు కండి.**
*********************
ఈ వ్యాసం పై మీ స్పందననూ
ఆలపాటి రమేష్ బాబు
శ్రీ సంతోషి సాయి బుక్ డిపో
విజయవాడ
94401 72262
తెలియ చేయ ప్రార్ధన.



5, ఆగస్టు 2020, బుధవారం

శ్రీరాముడు - పరిశీలన - సీరిస్ - 3

రాముడు - పరీశీలన - సీరిస్ 3
**************************
శివధనుర్భంగం

సీతా రామ కళ్యాణం మన తెలుగు వారు అందరికి ఓక పర్వదినం. అది ఏమిటో వివిధ దేవతా రూపాలకు మన తెలుగు నాట వున్న ఆచారంలో కళ్యాణం ఓకటి...ఇది మరే ఇతర ప్రాంతంలోను మనకు కనపడని ఆచారం.
మనం దేవతా రూపాలకు కళ్యాణం చేసి మురిసిపోతాం ఆనందపడిపోతాం. మరీ ఇక సీతారామకళ్యాణమంటే...ఇక ఆ హడావుడి ఊరందరిది...ఆ వైభోగమే కన్నులారా చూడవలిసినదే...అలా ఆ సమయంలో పాటలు పద్యాలు పూజలు..అబ్బో అదో సందడి అదో వేడుక...
రామ లక్ష్మణులు విశ్వామిత్రుని యాగ సంరక్షణ చేసినారు. విశ్వామిత్రడు తన శిష్యులైన రామ లక్ష్మణులను వెంట పెట్టుకుని మిధిలా నగరానికి పయనం. అదే సమయంలో జనకుడు యాగ నిర్వాహణ ...సీతాస్వయంవరం...దీనికి ఓక పరిక్ష...మహ మహిమాన్వితమైన శివధనస్సుని ఎక్కు పెట్టుట...దీనికి " వీర్యశుల్క" గా సీతతో పరిణయం అని ప్రకటిస్తాడు.
మీకు ఇక్కడ జనకుని గురించి కొంత క్లుప్తంగా తెలియచేయాలి.
మిధిలానగరానికి రాజు జనకుడు. వీరు మహ యోగి పురుషులు ఆత్మజ్ఞాన సంపన్నులు.
వీరికి ఇంకో పేరున్నది సీరద్వజుడు. వీరు యాజ్ఞవల్క్యమహర్షి అనుగ్రహం చే...బ్రహ్మత్వం పొందుతారు. వీరి వంశం పేరు నిమి. వీరి వంశ మూల పురుషుడు మిధి. వీరి వంశంలో లో దేవరాతుడు ఆనే అతను దక్షయజ్ఞంలో పాల్గోన్నాడు. దక్షయజ్ఞంలో దక్షుని అవమానంచే సతిదేవి ప్రాణత్యాగం చేస్తుంది. ఈ విషయం తెలిసిన పరమేశ్వరుడు దక్షయజ్ఞవాటికపై తాను మరియి తన అంశ వీరభద్రడు , ప్రమధగణాలు కలసి భీభిత్స భయానకంతో దక్షుని శిరస్సు ఖండించి...సతిదేవి దేహంతో విరక్తితో వైరాగ్యంతో మరలిపోయే సమయంలో తన ధనస్సును ఆక్కడే వదలి వెళ్ళిపోతాడు....దీనితో దేవతలను ప్రసన్నం చేసుకుని దేవరాతుడు శివధనస్సుని దేవతల నుంచి పొంది తన గృహంనకు తెచ్చి ఓక మంజూషలో వుంచి పూజాదికాలు నిర్వహిస్తుంటాడు. ఈ శివధనస్సు పేరు "పినాకం". ఈ దేవరాతుడు తదనంతరం ఓకరి తరువాత ఓకరికి అది సంక్రమించ బడుతూ ఇప్పుడూ అది జనకుని ఆధినంలో వున్నది.
ఈ జనకుడు , యాజ్ఞవల్క్యమహర్షి నిర్వాహణలో ఓక యజ్ఞంచేయ నిశ్చయించి...ఆ యజ్ఞవాటికకు అవసరమైన భూమి దున్నతున్న సమయంలో ఆ నాగలి చాలు నందు ఓ బాలిక లభ్యం అవుతుంది... ఆమే సీత....ఆమే భూమి నందు లభించింనందున భూజాత అయినది...అందువల్లనే ఈమే అయోనిజ...అయినది....(సీత జన్మరహస్యం వాల్మీకి రహస్యంగా వుంచదలచినట్టున్నాడు. ఆమేకు అయోనిజ లాంటి విశిష్టత కల్పించి...జనకుని తండ్రి చేసి...మరి సంక్లిష్టం చేశాడు... కారణం జనకుడు ఎన్నడు ఎవరితోనైనా అనవసరార్ధం ఓక్క మాటలేదు. దీనితో సీతాదేవి జన్మ రహస్యం పై అనేకానేక విచిత్ర వాదనలు వున్నాయి వాటిని ఇంకోసారి వివరణ). ఆమే బాలికగానున్నప్పుడు ఆటలు ఆడుతున్న సమయంలో ఓక బంతి మంజూష క్రిందకు పోగా ఈమే మంజూషను అలవోకగా ప్రక్కకు జరిపి తన బంతి తీసుకుని వెడలిపోయి..తన ఆట తాను ఆడుకుంటున్నది...ఈ సంఘటనను నారదునితో ఆద్యాత్మిక చర్చలో వున్న నారద ,జనకులు ఇరువురూ  గమనించిన వారై ఆశ్చర్య పోతారు....కాని అప్పటికే దేవరహస్యం తెలిసిన నారదుడు తెప్పరిల్లి జనకుని పరిశీలిస్తుంటాడు....ఆశ్చర్యం నుంచి తేరుకోని జనకుడు అలాగే నిశ్చేష్టుడైపోతాడు...ఎందుకంటే తానుగాని...తన వంశంలో మరి ఎవ్వరు కాని ఆ మంజూషను కదల్చిన దాఖలా లేదు...దానితో నారదసముఖంలో యుక్తవయస్కురాలు అయిన సీతను ఎవరికి   ఎలా వివాహం చేయాలి  అన్న ప్రశ్నకు దొరికిన వాడై ...ఆ ధనస్సును ఎక్కుపెట్ట కలిగిన వారికి సీతతో పరిణయం చేయ నిశ్చయం చేశాడు.
మరి ఇదే సమయంలో మిధిలానగరానికి రామలక్ష్మణులు తో  విచ్చేసిన విశ్వామిత్రుని స్వాగతపరచి సకల సత్కార మర్యాదలు ఆచరించి వినమ్రంగా వున్న సమయంలో...విశ్వామిత్రడు రామలక్ష్మణులను పరిచయం చేయటం...వారికి శివధనస్సు దర్శనాభిలాష గురించి తెలపగా....అప్పటికే తాను ప్రకటించిన సీతాస్వయం వరం....అందు నియమం గురించి ప్రకటించినందున...రేపు సభలో చూడవచ్చు అనే వినమ్రసమాధానం నకు సమ్మతించిన వాడై విశ్వామిత్రుడు రామలక్ష్మణులతో కూడి తన బసకేగి మరునాడు సభకు విచ్చేస్తారు.
సభకు మంజూషను ఎంతో కష్టంతో ఏనుగులు , అనేక వందలవేల బల శాలురు అధికప్రయాసలతో సభలో ప్రవేశపెడతారు.
జనకుడు సీతా స్వయంవర నియమం మరియి వీర్యశుల్కం సీతతో పరిణయం అంటారు...
దానితో దేశ దేశాల రాజులు , రాజకుమారులు ఆ శివధనస్సుని ఎక్కు పెట్టే ప్రయత్నం చేయబోతారు...అందరూ అభాసుపాలు అవుతారు...
దానితో రాముడు విశ్వామిత్రుని ఆదేశంతో ఆ శివధనస్సుని అలవోకగా తన చేతిలోకి తీసుకుంటాడు.....దాని అల్లేత్రాడుని దాని నారిభాగంలో బంధించి....ఓక్కసారి నారి సారించబోవ....ఆ శివధనస్సు ఫెళ్ళున విరిగి పోతుంది..... ఇది గమనించిన సర్వులు ఆశ్చర్య చకితులు అవుతారు....ఆనందంలో మునిగినవారు...ఇద్దరే...సీత...తనకు ఇష్టపడిన వరుడు లభించాడని , జనకుడు... ఆశించిన వరడు లభించాడని...గుంభనంగా వున్నది విశ్వామిత్రుడు ఓక్కరే...ఆశించిన ,అప్పచెప్పిన కార్యనిర్వాసణ పూర్తి అయినదని .....
దానితో జనకుడు , రాముని సీతను పరిణయమాడ కోరతాడు... కాని రాముడు సమ్మతించక...తాను విశ్వామిత్ర ఆదేశానుసారం పాల్గోన్నొను...తన వివాహం తన తండ్రి దశరథుని నిర్ణయాను సారమే జరుగుతుంది.. ప్రస్తుతం తాను తన తండ్రి ఆదేశంపై విశ్వామిత్రుని ఆజ్ఞపాలన చేస్తున్నాను అన్న విషయం తెలపటంతో...విశ్వామిత్రుని సూచనపై వాయువేగాలతో పోవు వార్తాహరులని పంపి అన్నీ విషయాలు విశదికరించుతాడు.
ఈ విషయాలన్ని తెలిసిన దశరధుడు ఆనందంతో తన ఆమోదం తెలుపుతాడు.
దశరథుడు తన సకల జన పరివారంతో మిథిలా నగరానికి విచ్చేస్తాడు. అంత ఇరువురి పురోహితులు ఇరువురి గోత్ర ప్రవరలు మరోకరు తెలుపుకునే సమయంలో దశరథుడు తన మనోభిష్టం చెపుతాడు...తన మిగిలిన ముగ్గురు పుత్రులకి కూడా వివాహం చేయ నిశ్చయం... అంత జనకుడు తన సోదరుడు కుశధ్వజుని కుమార్తెలు ఉర్మీళ ను లక్ష్మణునికి , మాండవిని భరతునికి , శృతకీర్తిని శతృఘ్ననికి ఇచ్చి వివాహం జరుపుతారు.
బాగుంది ఇది అంతా పౌరాణిక కధ...కాకపోతే మరికొన్ని విషయాలు మనకి తెలిసినవి...కాకపోతే శివధనస్సు రహస్యం...అందరికి అలా అపరిష్కృతంగా వుండవలసినదేనా...సీత బాలిక గా వున్నప్పుడు ఆమేకి సాధ్యం... మరలా రామునికి సాధ్యం... మరి ఎవ్వరికి ఈ కార్య నిర్వాహణ సాధ్యపడలేదు...అన్నీ తరాలు జనకుని వద్ద వున్ననూ ఎవ్వరూ దానిని కదల్చలేక పోయారు...స్వయం వరంలో పాల్గోన్న వీరాధి వీరులైన రాజులకి సాధ్యపడలేదు...ఓక్క సీతా రాములకి తప్ప....
అదే దేవరహస్యం దాన్నీ విప్పి చెప్పటమే ఈనాటి లక్ష్యం....
సీత , రాములు వైకుంఠ వాసులైన లక్ష్మీనారాయణులని....వారే ఈ విధంగా ఉద్భవించారని ఈనాడు మనకు తెలుసు....ఆనాడు దేవతలకి తెలుసు...దేవతల కార్యనిర్వాహణలో వున్న విశ్వామిత్రునికి తెలుసు....కాని సీతా , రాములు ఉభయులకు తాము వైకుంఠ వాసులమని తెలియదు...కారణం మానవ జీవితం లోని ప్రకృతి ధర్మం అయిన స్త్రీ పురుష ఆకర్షణలను వారు అనుభవించాలని...దంపతులుగా వారి దాంపత్యం...దానిలోని ధర్మాచరణ ని వారు పాటించాలని..ఆచరించాలని....ఇది బాగుంది... మరి శివ ధనస్సు....
సీత , శివుని మధ్య సోదర సోదరి సంబంధం వున్నదని మీకు తెలుసు. క్షీరసాగర మధనంలో భాగంగా వచ్చిన  లక్ష్మీ దేవిని విష్ణువు స్వీకరించారని...ఆమేతో ఉద్భవించిన హలాహలం ని శివుడు స్వీకరించారని బుధజనులకి తెలుసు...అందువల్లనే లక్ష్మీ దేవి శివునికి సోదరి అయినది.  మరి సోదర సోదరిమణులు ఇరువురునూ సమాన శక్తి కలవారు...హలహలంతో ఆమె జన్మించితే....ఆయన హలాహలాన్ని గరళంలో నిలిపి లోక రక్షణ చేసినాడు. చాలామంది ధనం విషంతో సమానం అనే మాటకి అర్ధం ఇదే...ధనం , విషం కలిసే పుడతాయి అనే నానుడి కూడా ఇక్కడి నుంచే వాడుక....
మరి సోదరిగా శివశక్తి సీతకి వశపడటం అతి సులభం....
అందుకే సీత బాలికగా వున్నప్పుడు అది సాధ్యపడుతుందా లేదా అన్న దైవపరిక్షని జాగ్రత్తగా నిర్వహించినవాడు నారదుడు.
హమ్మయ్య అది సాధ్యపడింది దైవప్రణాళికలో ఓక భాగం పూర్తి అయినది....వారు చూడండి ఎంత జాగ్రత్తగా చేస్తున్నారో...ప్రకృతి అయిన సీతకి పరిక్షపెట్టి అందులో ఆమే ఉత్తీర్ణత నిశ్చయించి తదనంతరం మాత్రమే పురుష రూపం అయిన శ్రీరామచంద్ర పాత్ర ప్రవేశం....
మనం అయినా వ్యవసాయంలో దుక్కి దున్ని...దమ్ముచేసి...నీరు పెట్టి తదనంతరం విత్తనం చల్లుతాం...అందుకే క్షేత్ర రూపం స్త్రీ రూపం అయిన సీతకి ముందు బాలికగానే పరిక్ష...తదనంతరం బీజరూపం , పురుష రూపం అయిన రాముని ప్రవేశం...పరిక్షా నిర్వాహణ.
మరి సీత పరంగా మీరు నా ఆలోచన తెలుసు కున్నారు.... మరి రాముని పరంగా ఏమిటి అన్నది తెలుపుతాను....
బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులు త్రిమూర్తులు అని సృష్టి స్థితి లయలు వారి నిర్వాహణ భాధ్యతలని మీకు తెలుసు.....
శివుని ధనస్సు ఏ పరిస్థితి లో దేవరాతుని వద్దకు వచ్చినది....సతీదేవి వియోగ సమయంలో శివధనస్సు అక్కడ విడవ బడుతుంది... శివుడు సతిదేవి వియోగాన్ని భరించలేడు....మరి నారాయణ స్వరూపం అయిన శ్రీరాముడు భవిష్యత్ లో వచ్చే భార్యవియోగం తట్టుకుంటాడా లేక శివుని వలే ప్రవర్తిస్తాడా అన్నదానికి ఓక సమాధానం మనకూ మార్మీకంగా తెలియచేస్తున్నారు. సతిదేవి వియోగం లోని శివధనస్సు ఇంకనూ శివుని స్పర్శ వలన ఆనాటి తాలూకు భావనలు దానిలో నిక్షిప్తమై వున్నాయి.....
అందుకే ఆభారం దాన్నీ ఆవహించినది....అసలే శివుడు లయకారుడు...అందునా ప్రళయ సమయంలోని ధనస్సు ...స్థితి కారుడైన నారయాణుడు ఎలా నిభాయించుతాడు....
ఆత్మనిగ్రహం , మనోనిగ్రహం పూర్తిగా కల రాముడు అలవోకగా శివధనస్సు తన చేతిలోకి తీసుకోగానే లయకారుని లయతత్వం స్థితికారుని చేతిలోకి అలా రాగానే తనలక్షణం కోల్పోతుంది....అందుకే రాముడు శివధనస్సు అల్లేత్రాడు దానికి బంధించి నారి సారించే సమయంలో ఫేటిల్లున అది విరిగి పోతుంది.... దైవనిర్ణయం సక్రమంగా అమలుపరచబడుతున్నదని విశ్వామిత్రుని కి తెలుస్తుంది.... తద్వారా మనకి....
సీత ఈనాడు పూర్ణ యవ్వన వతి. ఆమే శ్రీరాముని చూసి ఆకర్షణకు లోనవుతుంది...కాని రాముడు ఆమేని దర్శించిననూ తన ఆత్మనిగ్రహత వలన తన భావం ఏమిటో ఆంగీక వాచక లక్షణాలలో ప్రదర్శించక..గుంభనంగా...అంటే స్త్రీ పూర్వకంగా వచ్చే మార్పులకు రాముడు లోనవుతాడా లేదా అనే ప్రాధమిక పరిక్ష...
ఓకే ఇదంతా పౌరాణికం...ఏమిటో మీరు...ఏనాటి కాలంలో జరిగిన వాటిని మీ సంఘటనకి అన్వయింపచేస్తున్నారు అనే బుద్ధి జీవులకి ఇంకోక్కటి.....
శివధనస్సు... శివుని శక్తికి మరో రూపం అని.
శివుడు సదా కాలరూపునిగానే మనం భావించాలి.....
మీకు కాలం బాగున్నది...సరే కృతజ్ఞతతో పరమేశ్వరార్చన...మీకు కాలం బాగోలేదు...ఆయన కరుణకి పరమేశ్వరార్చన...
మన దైనందిన జీవితాలలో పరమేశ్వరార్చన అంత విశేషం ప్రాముఖ్యత వహిస్తుంది....
మరి సీత , రాములకి సాధ్య పడింది అంటే ఆ కాలం పెట్టే పరిక్షలకి ఎవరైతే తట్టుకొని నిలబడతారో వారికే శివధనస్సు యొక్క శక్తి వారికి మాత్రమే సమన్వయపరచ బడుతుంది అనేది మనం తెలుసుకోవాలి.
అందుకే త్రేతాయుగం నాటి సీతారాములు ఈనాటికి మనకు ఆరాధన పూర్వక దంపతులు అయ్యారు.
ఇది శివధనుర్భంగంపై శ్రీరాముని దయవలన నా ఆలోచనలు.....
సర్వులకు శ్రీరామ జయం.
సర్వం శ్రీరామజయం...
శ్రీరామ చరణం దొరికితే చాలు నా ఈ జీవితానికి...
ఆయన కృపాకటాక్షంకై....
శ్రీరామజయం...
మిత్రులకి , విమర్శకులకి సదా స్వాగతం.
మీ తాలుకు సందేహలకి సమాధానం
ఆలపాటి రమేష్ బాబు
శ్రీ సంతోషి సాయి బుక్ డిపో
విజయవాడ
94401 72262.
94401722

శ్రీరామ చంద్రుడు - పరిశీలన - సీరిస్ - 2

రాముడు పరిశీలన సీరిస్ - 2
************************************
రామునికి ఎన్నో విశిష్ట లక్షణాలు. వాటిల్లో
రాముని ఏక పత్నీ వ్రతం గురించి ఆనాటి నుంచి ఈనాటి వరకూ గొప్పగా చెప్పుతారు....
మరి రాముడు ఏకపత్నీ వ్రతం అనేది ఎందుకంత విశేషత....ఈనాటి వారికి అదో సాధారణ సంగతిలా వుంటుంది... కాని విశేషమే...అసలు రాముడు మహిళల పట్ల గౌరవ మర్యాదలు చూపే అంత విశిష్టత నిర్ణయం రావటానికి గల కారణాలు విశ్లేషించటమే...ఈనాటి టాపిక్ లక్ష్యం.
రామావతార లక్ష్యమే రావణసంహరం.
రావణుని బలహీనత స్త్రీ వ్యామోహం.
రావణునికి గల రాక్షస ప్రవృత్తి లో ఇది ఓకటి మాత్రమే....
మరి ఇటువంటి రాక్షస ప్రవృత్తిని ఎదుర్కోవాలంటే....అటువంటి అవలక్షణము లేని వ్యక్తి కావాలి...మరి దశరధుడు అటువంటి వాడా కాదు అని మనకు తెలుసు....కాని విశిష్ట వంశం...దశరధుడు కూడా దేవాసుర సంగ్రామంలో దేవతల పక్షాన పోరాడిన వాడు...ఇవి సానుకూలతలు...ఇంతమాత్రం చేత దశరధుని ఔరసపుత్రడుగా ముందుగానే జరుగలేదు...దశరధునికి ముగ్గురు భార్యలున్ననూ నిస్సంతుగా వుండటానికి కారణము దైవనిర్ణయం....మరి ఈ సమయంలో దశరధునికి పుత్రకామేష్ఠి యజ్ఞం గురించి తెలియచేసి అతనిచే ఈయాగ నిర్వాహణ. అసలు పుత్రకామేష్ఠి అంటే...పుత్రకామేష్టి యజ్ఞం సనాతన ధర్మం లో కొడుకు పుట్టడానికి చేసే ఒక ప్రత్యేక యజ్ఞము. ఇది ఒక కామ్య-కర్మ.
మరి ఈ పుత్రకామేష్ఠి యజ్ఞం ఎవరి ఆర్ధ్వర్యంలో నిర్వహించాలి.....మరి ఇంతటి శ్రేష్టుడు ఎవరు.... ఋషులందరూ గొప్పవారే కాని ఓక్కొక్కరిది ఓక్కో కధ గాధ...మరి ఆసమయంలో వారందరికి ఓక్కరే స్ఫురణకు వస్తారు వారు ఋష్యశృంగుడు.
కశ్యప ప్రజాపతి కుమారుడైన విభాండకుడు అనే మహర్షి ఒక రోజు సంధ్యా వందనము చేసుకొను సమయమున, ఆయనకు ఆకాశమార్గాన పోతున్న ఊర్వశి కనిపిస్తుంది. ఆ ఊర్వశిని చూసి విభండక మహర్షి తన వీర్యాన్ని సరోవరములో విడిచిపెడతాడు. ఆ వీర్యాన్ని త్రాగిన ఒక జింక గర్భం ధరించి, కొమ్ము కల బాలునికి జన్మనిస్తుంది. కొమ్ముతో జన్మించాడు కావున ఆ బాలకునకు ఋష్యశృంగుడు అని పేరు పెడతాడు విభండకుడు. ఋష్యశృంగునికి సకల విద్యలు, వేదాలు, వేదాంగాలు, యజ్ఞయాగాది క్రతువులు తానే గురువై, విభండక మహర్షి నేర్పుతాడు. విభండక మహర్షి ఋష్యశృంగుడిని బాహ్యప్రపంచము అంటే ఏమిటో తెలియకుండా పెంచుతాడు. అలా పెరిగిన ఋష్యశృంగునికి లోకములోని స్త్రీపురుష తారతమ్యములు తెలియవు. విషయ సుఖాలంటే ఏమిటో తెలియదు. ఆ ఋష్యశృంగుడు జ్వలిస్తున్న అగ్ని గుండము వలె ఉండేవాడు. కనుకనే దైవనిర్ణయానుసారం..యాగ ఆర్ధ్వర్యం వీరికి ఓసగబడినది...అందునా వీరు యజుర్వేదంలో నిష్ణాతులు. యజుర్వేదంలో పుత్రకామేష్ఠి క్రతువు వున్నది.
ఇక్కడే మీరు సాధారణంగా చదువుకుంటూ వెళ్ళే సమయంలో ఓక క్షణం ఆగి ఆలోచన సాగించండి.....
మనం నిత్యపూజ సంకల్పానికే విశేషత వహించేటప్పుడు....రావణ సంహర కర్త జన్మించటానికి ఎన్ని విధాల జాగ్రత్తలు అవసరం...
మన నిత్యవంటలో దినుసులు సరి సమంగా...శుభ్రతగా...శుచిగా చేస్తాం...అలాగే పూజాదికాలు భక్తి శ్రద్ధలతో వివిధ పద్ధతులలో వివిధ రూపాల వస్తు వినియోగం చేసి సంతృప్తి చెందుతాం....మరి రావణసంహరమే లక్ష్యం గా అంశ ఉద్భవించాలంటే....స్త్రీ బలహీనత లేని యజ్ఞ ఆర్ధ్వర్యుని నిర్వాహణలో యజ్ఞ ఫలంగా అంతటి విశిష్టత గల అంశ  పుట్టుట మాత్రమే
సాధ్యం....అందుకే దేవతలు ఏరి కోరి మరి...ఋష్యశృంగుని....ఎన్నుకున్నది....
వశిష్ఠుల వారు వున్ననూ వారి కన్ననూ యజ్ఞ నిర్వాహణకి ఋష్యశృంగునికి అప్ప చెప్పినది....
మరి ఈ యాగ నిర్వాహణలో చివరగా అగ్ని ఇచ్చిన యాగ ఫలిత పాయస ప్రభావంచే...శ్రీరామ జననం.
మీకు ఇంత వివరించటానికి కారణం...ఓక కార్యసిద్ధి కి అత్యుత్తమ సంకల్పం కలిగి అటువంటి విశిష్టత గల వ్యక్తులచే నిర్వహించ బడితే అంతటి మంచి ఫలితం లభిస్తుంది...
అందు వల్లనే జన్మతః రామునికి ఈ లక్షణం వున్నది...కాని ఆనాటి సామాజిక రాజకీయ కుటుంబ నేపథ్యంలో ఆయన ఇటువంటి నిర్ణయం తీసుకోవటానికి బలమైన కారణాలు ప్రస్తావిస్తాను.....
రాముడు క్షత్రీయుడు... అందునా రాజ్యాధికారం సిద్ధించబోయేవాడు...మరి మిగతా వారి వలనే బహు భార్యత్వాన్ని ఎందుకు ఎంచుకోలేదు...రాముడు అన్నీంటికి తన పూర్వీకుల మార్గం పాటించినా ఇందులో మాత్రం తన ప్రత్యేకత నిలుపుకోవటానికి ప్రధమ కారణం...తన తండ్రి బహు భార్యత్వానికి ప్రధమంగా ఇబ్బంది పడినది...రాముని తల్లి కౌసల్య....ఈమే పట్టపు రాణి అయిననూ భర్త ఆదరణ లేక వ్యధతో కూడిన జీవితం...మరి తల్లి తాలూకు వేదన చూసిన రాముడు అటువంటి పొరపాటు చేయగలడా....
అలాగే రాముని అరణ్యవాసం కారణం కూడా...దశరధుని వ్యామోహమే....
రామునికి ధర్మ  , కర్మ ఆచారణ పట్ల ఎంతో మక్కువ.... సీతా స్వయంవరం ముందు జరిగిన అహల్య శాపవిమోచన ఘట్టం లో తనవలన ఓక స్త్రీ కి శాపవిమోచన కి సంతోషించిననూ...అది అతని మనస్సులో ఓక ముద్ర ఏర్పరిచినది....గౌతముని వంటి తపస్వికి ఇల్లాలు అయిననూ పరపురుష వ్యామోహంచే
ఆమే ధర్మ , కర్మ భ్రష్టత్వం పొంది..ఆ విధంగా శిలగా వుండటం రాముని ఆలోచింప చేసినది...
అందుకే పురుషునకో నియమం , స్త్రీ కో నియమం వుండుటను అతను నిరసించి....ఏకపత్నీ వ్రతం అనే కొత్త సూత్రం తనదిగా చేసుకున్నాడు....
ఇటువంటి నూతన విధానంలో కాబోవు రాజు మక్కువ చూపుతున్నారు అని ప్రజలలో తెలిస్తే వారికి రాముని పట్ల గౌరవం పెరుగుతుంది.
రాజుకి రాజ్యం లోని ప్రజలకి ఉభయుల మధ్య ఓక విధమైన సంఘటితం ఏర్పడుతుంది... ఆ రాజ్యం బలపడుతుంది.
మీరు ఈ వివరణ సాగిన విధం గమనించండి...
రావణుని రాక్షసత్వంచే విసిగి వేసారిన దైవ , ఋషి వర్గాల అభిప్రాయం అణుగుణంగా నారాయణుడు జన్మ తీసుకోవాలి..అందుకూ అతని వరంలోని వున్న మానవ , వానరులు వలన నాకు మృత్యువు రాకూడదు అన్నది విస్మరింపో లేక అహంకార పూరితమో అయినా దేవ , ఋషి ప్రణాళిక లో అదే మూలం అయి...నారాయణుడు మానవజన్మ తీసుకోవటానికి ప్రధాన కారణం అయినది. రావణుని పర స్త్రీ వ్యామోహం అనే దుర్బలత్వానికి విరుగుడు ఏకపత్నీ వ్రతం అనే బలమైన ఆయుధం...ధర్మ , కర్మ ఆచారణ కు బలంగా మారినాయి...ఇక తదుపరి వివరణలు కుటుంబ , రాజకీయ ,సామాజిక వివరణలు...
ఇలా రామాయణాన్ని, రాముని మనం ఇష్టపడుతూ...ఆ జగదభిరాముని లీలావిలాసాన్ని ఓక్కసారి ఆయన పాదం పట్టి అడిగితే తన తత్వాన్ని ఓకింత మన బుద్ధి మేర కొంత కరుణిస్తాడు.....సర్వం శ్రీరామ మయం...
సర్వులకు సర్వం శ్రీరామ జయం......
మిత్రులు, విమర్శలు సదా స్వాగతం.....
మీ యొక్క సందేహలకి సమాధానం...
ఆలపాటి రమేష్ బాబు
శ్రీ సంతోషి సాయి బుక్ డిపో
విజయవాడ.
94401 72262.





శ్రీరామచంద్రుడు - పరిశీలన - సీరిస్ - 1

రాముడు -   పరిశీలన సీరిస్ - 1
*******************************
రాముడు భరతవర్ష ఆత్మ. మిత్రులు గమనించారో లేదో నేను భారతదేశం అన్న పదం ఉపయోగించలేదు...భరతవర్ష అనే మన పూజాదికాలలో సంకల్పం లోని పదం... కారణం పౌరాణిక భారతవిస్తారం చాలా చాలా విస్తృతం కనుక...ఇంత భూభాగం పై రాముని ప్రభావమున్నది అనుటలో సందేహం లేదు. మిత్రులు ఈనాటి రాజకీయ ,మత ప్రాభవాలు కాదు...త్రేతాయుగం నాటి నుంచి నేటి కాలం వరకు రాముడు వారి వారి సమాజాలలో సాహిత్యం లో వారి మనస్సులో వారి కుటుంబ సాంప్రదాయాలలోకి చొచ్చుకుపోయేలా ఓ ప్రత్యేక స్థానం లభించేలా వుండటానికి...రాముని కధ జన కధగా ప్రతి ఓక్కరి జీవనానికి ఆధారసూచికలా మారటానికి గల కారణాలు మనం పరిశీలించటమే ఈ కధనం ముఖ్యోద్దేశ్యం.......
రాముడు దశవతారాలలో ఏడవదిగా మనకు మొదటసారిగా భాగవతం పరిచయం చేస్తుంది. వాల్మీకి రామాయణం రాముని వైశిష్ట్యాన్ని రాముని జీవనప్రయాణాన్ని మాత్రమే పరిచయం చేస్తుంది. రామాయణంలో మొదట ఉత్తర కాండ లేదని...తదనంతర కాలాల్లో అది ప్రక్షిప్తమని వాదించేవారు కోకొల్లలు. రాముని జీవనగాధ ఎంత సరళమో ఆచరణ అంత సంక్లిష్టమైనది...కారణం రాముని జీవతం లోని ప్రతిక్షణం ప్రతి అడుగు ధర్మబద్ధంగా వేదప్రమాణంగా పూర్వుల ఔన్నత్యం భంగపడని రీతిలో అదేసమయంలో తనతో కలసివున్నవారితో కల ఆత్మీయసంబంధాలు మానవ జీవత ప్రమాణాలలో ఉదాహరణకు నిలిపే విధంగా సాగింది. ఇంతటి సంక్లిష్టతగా మనకు తోచిననూ రాముడు అవలీలగా పాటించుతూ ఇది ధర్మం ఇది జీవనవిధానం అని పాటించి చూపాడు. ఈ మహకావ్య నాయకుని ఇంత గొప్పగా తీర్చిదీద్దటం వాల్మీకి వారికి తప్ప ప్రపంచంలో ఏభాషలోను మరే రచయిత చేయలేని చేయని ఓ అద్భుత పాత్ర రాముడు.
అది అలా అలా జనుల జీవన వేదం గా నిలచిపోయింది.
అసలు రాముడు వైశిష్ట్యాన్ని రామునితోనే ముడి పడినదా లేదంటారు రఘువంశకర్త కాళీదాసు... ఈ రఘువంశంలో రాముని పూర్వ తరాలు వారి విశిష్టత మనకు వివరంగా చెపుతారు...
సూర్యుడు , సంధ్య లు వంశమూల పురుషులైతే
రాముడు వీరి పరంపరలో 62వ తరం వాడు....
మనకు రఘువంశం లో రాముని పూర్వులు ఇక్ష్వాకుడు ,నాభాగుడు, మాంధాత ,సత్యవ్రతుడు ,హరిశ్చంద్రుడు ,సగరుడు, దీలిపుడు,భగీరధుడు ,అంబరీషుడు,రఘువు ,అజుడు ....ఈయన కుమారుడే దశరథుడు... ఇంతటి వంశక్రమంలో దశరధునికి మాత్రమే పుత్రకామేష్ఠి యాగ ఫలితంగా శ్రీరామ జననం గా మనకు తెలియవస్తుంది. మీకు ఇంత వివరంగా తెలుపుటకు కారణం...శ్రీమన్నారాయణుడు వైకుంఠం వీడి పూర్ణ మానవ అవతారంగా తన ప్రకటన వుండాలంటే ఆ వంశం ఏంత గొప్పగానో మరియు ఏంతటి ధర్మదీక్షాపరులో ఏంతటీ పట్టుదల కలవారిగా వుండాలో తెలిసిన వారు కాబట్టి ఏర్చి కూర్చి కోరి మరి ఈ వంశంలో తన జననం...పోని అది అయినా దశరధుడు , కౌసల్య సంయోగ ఫలితమా కాదే నిస్సాంతన పరితాపాన్ని కలిగించి ఆ దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తూ...పుత్రకామేష్ఠి యాగ ఫలితంగా మాత్రమే రాముని అవతార ప్రకటన....అనగా రాముడు అగ్నితః జన్మించినవాడయినాడు...అగ్ని సర్వాన్ని పునీతం చేయ గల శక్తి కలది....
అలాగే రాముని లక్షణాలు వారి వంశమూలపురుషుల ఓక్కోక్కరి శక్తి...రాముడు వీరందరి జీవనం లో కల మూలన్ని గ్రహించినవాడై సంపూర్తిగా ఆ విధంగా ఆచరించి చూపాడు....పట్టుదల సగరుని నుంచి... దీక్ష భగీరధుని నుంచి... సత్యవాక్పరిపాలన హరిశ్చంద్రుడు నుండి...ఇలా అనేకానేకం....
అందుకే రాముడు జీవితంలో కఠిన సందర్భం అరణ్యవాసం పాలంచే ముందు స్వయంగా తండ్రి సలహ ఇస్తాడు...నాయనా రామా! నేను వృద్ధుడను చాంచల్యం చే ఏనాడో వరం ఇచ్చాను...అది ఈనాడు కాలం తెచ్చిన కఠిన పరిక్షలా మారింది.... అదియినూ నేనూ నీ జీవితం పై నిర్ణయం తగదు కనుక నీవు నా నిర్ణయాన్ని తోసిరాజనే హక్కు వున్నది...ఎలాగు అంతఃపుర అధికారం నీ తల్లిదే కనుక...నీవు నన్ను ఖైదు చేసి రాజుగా వుండూ....అని కోరినా...రాముడు ఓకపరి సున్నితంగా మరొకంత కఠిన పదాలు ఉపయోగించిననూ...మీ సలహ విని నేను ఈనాడు రాజ్యపాలన చేస్తే...నేను వంశంలో తప్పు పుట్టినవాడినవుతాను....మీతో సహ నా పూర్వుల ఔన్నత్యాన్ని నేను కాలరాచిన వాడినవుతాను ....అయిననూ ఆత్మావై పుత్ర నామాసి అనే ఆర్యోక్తి ప్రకారం మీరే నేను....కనుక ..మీ వారసుడు గా మీ హక్కులు నాకు సంక్రమిస్తున్నప్పుడు యధావిధిగా మీ భాధ్యతలు నాకు దఖలు పడతాయి... అందునా ఈసమయంలో మీరు పాలకులు మేమంతా పాలితులం...కాకపోతే రేపు నేను పాలకుడను అవ్వాలి మరి ఇటువంటి సమయంలో మీ స్వార్థం గురించి నన్ను ధర్మం తప్పమనే హక్కు మీకు లేదు...పాలకుడుగా రాజశాసనం ఆచరించండి అని రేపు నేను చేయబోయే ఆజ్ఞకు ఈనాటి మీమాట ప్రకారం మిమ్మల్ని ఖైదు చేసి అధికారంలో వస్తే విలువ వుండదు...అయిననూ మన అంతఃపురం ఏవరు లేని ఏకాంతం కాదు...మీ అంతరంగం కాదు...ఇది ఓ బహిరంగ రహస్యం..దాసదాసీజన నిండిన ఈ అంతఃపుర విషయం రేపు రాజ్యం అంతా ప్రాకటానికి ఎంత సమయం పడుతుంది... మరి ఆసమయంలో నేను ప్రజల దృష్టిలో హినుడను హేయమైన పని చేసినవాడుగాను స్వార్థపూరిత వ్యక్తిగాను...అందులో భరతుడు లేని ఈ విపత్కర సమయంలో మీ వరప్రభావంచే అతనికి బదాలాయించవలసిన రాజ్యాధికారం నేను కుట్రతో కుయిక్తులతో నేను స్వాధినపరచుకున్నట్టు అవుతుంది.... ఏమి చేయగలం సిద్ధాన్నం సిద్ధించటానికి నాకు యోగ్యత వున్ననూ కాలం అనుకూలించటం లేదు....ఇలా కొనసాగుతుంది....ఇటువంటి ఆత్మవిచక్షణ రాముని ఆజీవనపర్యంతం కొనసాగుతుంది...సీతాగ్నిప్రవేశంలోను...సీతాపరిత్యజంలోను ఇటువంటి సన్నివేశం వచ్చింది...వీటి వివరణ మరియొక పరి....
మిత్రులు...
నమస్కారం.... అసలు ఈ రామ రావణ వైరుద్ధ్యాలను వివరంగా తెలియచెప్పాలనే ప్రయత్నం... అదేమిటో రాముని పై నా ఆలోచన కొనసాగుతున్నంత సేపు రావణునిపై రాయబుద్ధి కాలేదు...అందునా..ఇది ఓక వ్యాసంలో పూర్తి అయ్యే లక్షణం కనపడటం లేదు...రాముడు అనుగ్రహించ నంత వరకూ...ఇంకనూ ఇంకనూ నా అభిప్రాయం లను మీ సముఖానికి తీసుకుని రాగల ప్రయత్నం... అంతయినూ ఆయన కటాక్షము వల్లనే సాధ్యం.... సకలం సర్వం శ్రీరామ జయం.
మీ సందేహం సమాధానం....
ఆలపాటి రమేష్ బాబు...
శ్రీ సంతోషి సాయి బుక్ డిపో
విజయవాడ
94401 72262.

4, ఆగస్టు 2020, మంగళవారం

మా అమ్మతో వాట్సప్ డైరి - 1

ఈ బ్లాగు నామధేయమే..మా అమ్మ పేరు.
కాకపోతే ఈమే మా మమ్మి 2.0.
ఇదిగో ఈ మాట అంటేనే ఆమే అలిగేది ఆగ్రహించేది. నా తల్లి కీ.శే. సుభద్రాదేవి గారు నన్ను శ్రావణ బహుళ విదియ , 09/08/1968 న ఈ లోకానికి పరిచయం... నేను కన్న తల్లి సుభద్రాకీర్తి చైత్ర పౌర్ణమి రోజు 15/04/1995 న..నన్ను మురిపించటానికి , నాతో మాట్లాడటానికి , నాతో ఆడటానికి , నన్ను లాలించటానికి , నన్ను పాలించటానికి అబ్బో ఓకటేమిటి..అన్నియునూ ఆమే అంతట ఆమే అన్న రీతిలో , దీనికి తోడు ఆమే కృష్ణ అనురక్తురాలు , దానితో ఆమే నాకు సజీవ కృష్ఢ స్వరూపం... ఆమే ఆట, పాట, కోపం అన్నియునూ నాకు లీలా వైభవాలే...
దీనితో ఆమే నాకు అమ్మ , అమ్మి , అమ్మరో , స్వాములు , స్వామి వారు...ఇవే పదాలతో పిలుపు...
అదేమిటో నా హృదయ తంత్రి ఇంకనూ ఆమేను..చిన్ని బుజ్జి పిల్లగానే గుర్తింపు...
ఇన్ని విశేషాల మధ్య..ఆమే..MCA First class లో ఉత్తీర్ణత...
యుక్తవయస్కురాలు అయ్యారు మా మమ్మి వారు.
దైవం అనుకూలించిన అల్లుడు గారు... సతీష్ చంద్ర గుప్తా గారు... వీరి వివాహం ఫిబ్రవరి 14, 2019 న...వాలంటైన్స్ డే రోజున..
మా అమ్మాయి...ఓ చైతన్య ఝరి...మా అల్లుడు గారు నెమ్మది వివేక వంతులు...ఆయన మాకో వరప్రసాదం..మా అమ్మాయి కి కొంగు బంగారం... వారిద్దరి మధ్య స్నేహం మాకో ముచ్చట... నా భావన ప్రకారం.. దంపతుల మధ్య వుండ వలసినది ...మొదప స్నేహం...తదుపరి దాంపత్యం..
ఇన్ని సంగతుల మధ్య..మా అల్లుడు గారు..మా అమ్మాయి తో అమెరికా చేరిక...దానితో రోజు...నా వాట్సప్ సందేశాలు...
వాటిల్లో కొన్ని మీకు అలా...
10/3/2019, 6:33 PM
మమ్మి
జయహో మాత శ్రీ అనసూయ... రాజరాజేశ్వరి శ్రీ పరాత్పరి...
అమ్మరో...
జాగ్రత్త....
 శ్రీ చక్ర సంచారణి...నా తల్లి... నన్ను ఏలు నా కల్పవల్లి....
10/3/2019, 8:35 PM: స్వామి వారిని మరువ వద్దు...
 అన్నిటా అంతటా ఆయనే...సతతం నిరంతరం...ప్రతి పని ఆయనకు చెప్పు....నిరంతర నామ ధ్యానం...నీకు డెస్టిని చేరటానికి ఉపయోగపడుతుంది.
డబ్బు జాగ్రత్త....
18/03/2019
వరాలు
వజ్రాలు
వైఢూర్యాలు
రత్నాలు
పగడాలు
గోమేధికాలు
పుష్యరాగాలు
మరకతాలు
మాణిక్యాలు
ముత్యాలు
పచ్చలు
కెంపులు
ఇంద్రనీలమణులు
.ఇవి అన్నీ ...
మా బంగారం.

[19/3/2019, 10:28 AM] Alapati Ramesh Babu: లావోక్కింతయి లేదు ధైర్యం విలోలంబైయ్యే...

పై పద్యం నీకు చాలా సార్లు వినిపించా కాని ఆనాడు నీవు చిన్నదానివి , నా సంరక్షణ లో వున్నదానివి...కాని నీవు నేడు అమెరికాలో భర్త తో ఒంటరి కాపురం..
ఈ సమయంలో ఆత్మస్థైర్యం అన్ని విధాలా అవసరం.
 స్థిరంగా వుండు...
 స్వామి పై స్థిరచిత్తంతో ముందుకు వెళ్ళు...
సదా జాగురుకత...
21/03/2019
జిజ్జోయమ్మ...
గుడ్ మార్నింగ్...
ఈ రోజు హోలి.
స్వామికి వసంతం చల్లి...
మీ ఆయన మీద కూడ చల్లు...
అలాగే పాలు , తీపి ప్రసాదం గా పెట్టు...
హోళీ హోళి ర హోళి చమ్మ కేళిర హోళి...
అనందం సంతోషం నిండుగా మెండుగా ప్రతి రోజు పున్నమి వెన్నేల లా సరదాగా కలసి మెలసి వుండాలని 
హోళి శుభాకాంక్షలు.
01/04/2019
అమ్మ మీరు అమెరికా వెళ్ళి నెల రోజులు అయింది. ఆ దేశం వాతావరణం మీకు బాగున్నదా...
అల్లుడు గారు మీరు అరమరికలు లేకుండా చక్కగా వున్నారు అని భావిస్తున్నాను.
మీరు సతిష్ గారిని భర్త గా కాకుండా ఓ స్నేహితులు గా భావించండి....పొరపచ్చాలు లేకుండా చల్లగా చక్కగా సాగిపోండి. మిమ్మల్ని కూడా సతిష్ గారు భార్యగా కన్నా ఓ స్నేహితురాలుగా మెలిగే విధంగా చూడండి. జీవితంలో ప్రతిక్షణం మధురమే  దానిని అనుభవంనకు సదా సిద్ధంగా వుండండి.
మీ అమ్మ మంచిదే కాని ఇంటలెక్చువల్ కాదు అందువలన ఆమె స్థాయి కి నేను వెళ్ళినా నా భావజాలం ఆమెకు ఏన్నటికి అర్ధం కాదు...ఇది అలా కొనసాగుతున్న జీవన నాటకం.
 మీరు చదువుకున్నావారు జీవితం పట్ల ఓ దృక్పథం ఓ లక్ష్యం వున్నవారు అందులోను పరిణితి చెందిన కాలం.
మీకు మీ చిన్నప్పుడు సౌకర్యాలు తెలుసు పెరిగిన తరువాత నా ఆర్ధిక పరిస్థితి తెలుసు. 
ఇలా అనేక రకాల వత్తిడిలు ఇబ్బందులు మధ్య దైవకృపతో మీ వివాహం చేయగలిగా...
డబ్బు అనే సౌకర్యం తప్పితే మిగిలినవి బాగానే వుంటవని నామనసు చెపుతుంది.
నేను మిమ్మల్ని ఈ విషయం మీద ఏమన్నా ప్రశ్న వేసినా తప్పు , వేయకున్నా తప్పు... నా బంగారు తల్లి ఈ రెండిటికి మధ్య వున్న సన్నని గీతను మీరు అర్ధం చేసుకుంటారని నా భావం.
ఓ తండ్రిగా నా బిడ్డ సదా చిరునవ్వుతో వుండాలని కోరిక....

13/04/2019
అమ్మీ ! ఉదయాన్నే ఏన్నింటికి లేస్తున్నారూ...
ఇంకా 2 మినిట్స్ లీలలు కొనసాగుతున్నవా...
( మా అమ్మికి ఓ అలవాటు... నేను ఉదయాన్నే..ఎన్ని సార్లు లేపినా..2 మినిట్స్.. అదో ప్రహసనం..కాని వాళ్ళమ్మ..ఓక్క పిలుపే..ఈమే సిద్ధం)
15/04/2019
అమ్మరో!
మండువేసవిలో వెన్నేల ఉదయం అంటే ఈ బుజ్జి బంగారం ...ఓరే నేను వచ్చేస్తున్నా అని కొండమీద నుండి వచ్చారట....
కలిమితో , బలిమితో , సౌభాగ్యం తో కలకాలం వర్ధీల్లాలని... మా ఆకాంక్ష.....
శతమానం భవతి...
జయహోమాత శ్రీఅనసూయ రాజరాజేశ్వరి శ్రీపరాత్పరి...
20/04/2019
No matter how old my daughter get , She'll always be my baby girl.
21/04/2019
ఇది ఏలా వున్నదో తెలుసా....
కోర్టు లో జడ్జిగారి దగ్గర "యువరానర్ ! అని ప్రారంభించి అనేక సెక్షన్లు అనేక క్లాజులు ఉదాహరించుతూ రెండు గంటలు పాటు అనర్గళంగా వాదించితే సింపుల్ గా వాదన "కొట్టివేయటమైనది" అని ఓక్కమాట లో తేల్చివేశారు.... అలా వున్నది...
అసలు మీ స్వామి వారు వచ్చి ఈ రోజు మీ అమ్మాయి పాలు ఇవ్వకుండా బజ్జీలు పెట్టిందంటూ ఏవో కంప్లైంట్స్ చెపితే పోవయ్యా బాబు మా మమ్మీ వారు మీ మాటే వింటారు కదా అంటే..అదేప్పటి మాట అమెరికా విమానం ఏక్కిన దగ్గర నుండి ఆమె నేనే వింటున్నా ...నా మాట వినటంలేదు...అని ఎదురుమాటలు.....
పోనిలే అని ఆయన చూపించిన బజ్జీల ఇమేజ్ తో అనాలసిస్ చేసి కారణం మీకు చెపితే....మీరేమో సింపుల్ గా ok అని ఓక్కమాటతో తేల్చారు...
అదిదా....ఈ రోజు కధ...
సరేనా తల్లీ.....
జయహోమాత శ్రీఅనసూయ రాజరాజేశ్వరి శ్రీపరాత్పరి......
అంగరక్ష ఆదిరక్ష మా అమ్మకి సర్వకాల సర్వావస్థలందు సర్వేశ్వరుని రక్ష శ్రీరామ రక్ష...

అమ్మరో

అమ్మరో!
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు...
నన్ను ఏలు నాతల్లి! నా కల్పవల్లి!
అంగరక్ష ఆదిరక్ష శ్రీరామ రక్ష.....
వసంతకాలంలో కోకిల..
చల్లని సాయంత్రంలో ఇంద్రధనస్సు...
గలగలా గోదారి అలల సవ్వడి...
విరబూసిన పండువెన్నెల...
అరవిచ్చిన గుండుమల్లెల పరిమళం...
విరబూసిన పూదోట మనోహరం...
పసి నవ్వుల స్వచ్ఛత....
ఇలా ఎన్నో ఎన్నేనో నాచేతీలోకి...
వచ్చిన రోజు...
గుండె నిండటం అంటే తెలిసినరోజు...
చెప్పినవి కొన్నే చెప్పనవి ఎన్నో...
ఇంకొకసారి మరోక్కసారి...
పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు...
ఆడుతూ పాడుతూ వర్ధిల్లు....

నిర్వాణషట్కం

జగద్గురు ఆదిశంకరాచార్య విరచిత ''నిర్వాణ షట్కం'' 

**********

ఇది  'నిర్వాణ షట్కము'నకు సాహిత్యానువాదము, కొద్ది వ్యాఖ్యానముతో. ఆది శంకరాచార్యులవారి సాహిత్యమును స్తోత్ర (భక్తి) సాహిత్యము, వైరాగ్య ప్రకరణములు అని రెండుగా విభజించవచ్చు క్లుప్తముగా. ఇది వైరాగ్య ప్రకరణముల కోవలోనిది.  నిర్వాణషట్కం భారతీయ వేదాంత మార్గంలో ఉన్నతమైన రచన. నిజానికి ఎంతో దీర్ఘమైన వ్యాఖ్యానము, వివరణ అవసరము కాని, ఇక్కడ క్లుప్తముగా మాత్రమే చర్చ ప్రస్తుతానికి! ఆదిశంకరుల సారస్వతాన్ని క్లుప్తంగా పరిచయం చేయడానికి నాకున్న కొద్దిపరిధిలో, అల్పజ్ఞానముతో చేస్తున్న ప్రయత్నము ఇది.

ఆధునిక పోటీ పరీక్షలలో జవాబులు తప్పుగా ఇచ్చినప్పుడు, సరిగా జవాబులిచ్చిన కారణంగా వచ్చే 'మార్కుల'నుండి తప్పుగా ఇచ్చిన వాటికి శిక్షగా మార్కులు తగ్గించే పద్ధతి వుంటుంది కొన్ని పరిక్షలలో, (నెగెటివ్ మార్కింగ్) అందుకని సమాధానం సరిగా తెలియనప్పుడు, సరైనవి కాని సమాధానములను వరుసగా ఇది కాదు, ఇది కాదు అని చివరికి సరిఐన లేదా సరిఐనట్లు అనిపించిన సమాధానమును చేరుకొనే పద్ధతి ఒకటి ఉంది. దీనినే తీసివేత పద్ధతి లేదా ఆంగ్లంలో ఎలిమినేషన్ ప్రాసెస్ అంటారు. భగవంతుని రూపమును, తత్త్వమును తెలిసికొనడం అసాధ్యం కనుక, ఏది భగవంతుడో తెలియనప్పుడు, ఏది భగవంతుని తత్త్వమో తెలియనప్పుడు ఏది భగవంతుని తత్త్వము కాదో తెలిసికొనడం తేలిక కనుక 'ఇది కాదు' 'ఇది కాదు'అని తీసి వేస్తూ చివరికి మిగిలిన వర్ణనకు, వ్యాఖ్యానమునకూ అందని తత్త్వమేదో అదే పరమాత్మ తత్త్వము అని తెలిసికొనడాన్ని వేదాంతం 'నేతి','నేతి', అంటే, 'న ఇతి', 'న ఇతి', అంటే, 'ఇది కాదు' 'ఇది కాదు'..అనే 'నేతి' మార్గం అని చెప్పింది! ఈ 'నిర్వాణ షట్కము' లో 'చిదానంద రూపుడైన శివుడు' అనే పరమాత్మ తత్త్వాన్నిఅదే మార్గంలో ఆది శంకరుడు తెలియ జేశారు!

మనో బుద్ధ్య హంకార చిత్తాని నాహం న కర్ణం న జిహ్వా న చ ఘ్రాణ నేత్రే
నచ వ్యోమ భూమిర్న తేజో న వాయు: చిదానంద రూపశ్శివోహం శివోహం

నేను మనసునూ కాను, బుద్దినీ కాను, అహంకారమునూ కాను,చిత్తమునూ కాను, నేను కర్ణములనూ కాను, నేను జిహ్వనూ కాను, నేను ఘ్రాణ ఇంద్రియము ఐననాసికనూ కాను,నేను చక్షురింద్రియము ఐన నేత్రములనూ కాను. నేను ఆకాశమునూ కాను, నేను భూమినీ కాను నేను తేజస్సునూ కాను, నేను వాయువునూ కాను, చిదానంద రూపుదనైన శివుడనే, శివుడనే. నేను అంతః కరణ చతుష్టయము ఐన మనసు, బుద్ధి, చిత్తము, అహంకారములను కాను. నేను జ్ఞానేద్రియములైన త్వక్, చక్షు, శ్రోత్ర, (జిహ్వ)రసన, ఘ్రాణ ఇంద్రియములు అంటే చర్మము, కనులు, చెవులు, నాలుక, నాసిక(ముక్కునూ) కాను.అంటే 'నాకోసం' అని ఎవరి కోసం అయితే చర్మము ద్వారా, కనుల ద్వారా, చెవుల ద్వారా, నాలుక ద్వారా, ముక్కు ద్వారా ఆనందాన్ని అనుభవిస్తున్నాను అని అనుకుంటున్నానో ఆ అనుభవించేది నేను కాను. ఆ అనుభవము నాదీ కాదు. అంటే అనుభవించే వాడు వేరే, నేను కాదు. అంటే నాకోసం అని తుచ్చమైన ఆనందాలకు నేను లోను కానవసరం లేదు, కాకూడదు, అంటే నేనే కాదు, ఎవరూ కూడా లోను కావలసిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే వీటి ద్వారా కలిగే ఆనందాలు క్షణికాలు కనుక! నేను పంచ మహా భూతములు ఐన పృదివ్యాపస్తేజో వాయురాకాశములను కాను.అంటే నేను భూమిని కాను, జలమును అంటే నీరునూ కాను, తేజస్సు అంటే అగ్నినీ కాను, నేను వాయువునూ కాను, ఆకాశమునూ కాను. పంచ భూతాత్మకమైన ఈ శరీరమును నేను కాను. ఎందుకంటే పంచ భూతాత్మికమైన ఈ శరీరం పంచభూతములలో కలిసిపోతుంది కనుక. ఇక్కడి ఇంకొక రహస్యం ఏమిటంటే పంచ తన్మాత్రలైన శబ్ద, రూప, స్పర్శ, రస, గంధములనుండి వరుసగా పంచ మహా భూతములు ఐన ఆకాశము,అగ్ని,వాయువు, జలము, భూమి ఉద్భవించాయి, వీనిని గ్రహించడానికి, అనుభవించడానికి వరుసగా పంచ జ్ఞానేంద్రియములు ఐన చెవులు, కనులు, చర్మము, జిహ్వ, నాసిక ఉద్భవించాయి. వీటి ద్వారా ఈ జ్ఞానములు అనుభవం లోకి వస్తాయి కనుక వీటిని జ్ఞానేంద్రియములు అన్నారు.

నచ ప్రాణ సంజ్ఞో నవై పంచ వాయుర్నవా సప్త ధాతుర్నవా పంచ కోశః
న వాక్ పాణి పాదౌ నచోపస్థ పాయు చిదానంద రూపశ్శివోహం శివోహం

నేను ప్రాణ వాయువులైన ప్రాణ, అపాన, వ్యాన, ఉదాన, సమాన వాయు సంఘమును కాను, సప్త ధాతువులైన రక్త, మాంస, మేథ, అస్థి, మజ్జ, శుక్ర, రసములను కాను, నేను అన్నమయ, ప్రాణమయ, మనోమయ, విజ్ఞానమయ, ఆనందమయములనే పంచ కోశములను కాను, నేను పంచ కర్మేంద్రియములైన వాక్కు, చేతులు, పాదములు, కామయిచ్చను తీర్చుకునే ఇంద్రియమును కాను, విసర్జక అవయవ ఇంద్రియమునూ కాను, చిదానంద రూపుడనైన శివుడనే, నేను శివుడనే!

న మే ద్వేష రాగౌ న మే లోభ మోహౌ మదో నైవ మే నైవ మాత్సర్య భావ
న ధర్మో నచార్దో న కామో న మోక్షః చిదానంద రూపశ్శివోహం శివోహం

నాకు ద్వేషము లేదు, రాగము లేదు, నాకు లోభము లేదు, మోహము లేదు, నాకు మదము కానీ, మాత్సర్యము కానీ లేవు, నాకు ధర్మము, అర్ధము, కామము, మోక్షము లేవు, నేను చిదానంద రూపుడనైన శివుడనే, నేను శివుడనే! అనగా నాకు ఏ ద్వంద్వములూ లేవు, నాకు యే పురుషార్ధములూ లేవు, ఎందుకనగా, నేను భౌతిక శరీరాన్ని కలిగిన మానవుడిని కాను కనుక, నేను సాక్షాత్తూ శివుడను కనుక, మానవ సహజమైన మంచి చెడులకు అతీతుడను కనుక!

న పుణ్యం న పాపం న సౌఖ్యం న దు:ఖం న మంత్రో న తీర్ధం న వేదా న యజ్ఞ
అహం భోజనం నైవ భోజ్యం న భోక్తా చిదానంద రూప శ్శివోహం శివోహం

నాకు పుణ్యము లేదు, పాపమూ లేదు, సౌఖ్యము లేదు, దు:ఖము లేదు,మంత్రము, తీర్ధము,వేదము, యజ్ఞము, ఏవీ లేవు. నేను అనుభవమును కాను, అనుభవించుట యను క్రియనూ కాను, అనుభవించే వాడినీ కాను, నేను చిదానంద రూపుడనైన శివుడను, నేను శివుడను!

న మృత్యుర్నశంకా నమే జాతి భేద: పితా నైవ మే నైవ మాతా చ జన్మ
న బంధుర్న మిత్రం గురుర్నైవ శిష్యః చిదానంద రూపశ్శివోహం శివోహం

నాకు మృత్యువు లేదు, శంకా లేదు, జాతి భేదములు లేవు, నాకు తల్లి లేదు, తండ్రి లేడు, జన్మ లేదు, నాకు బంధువులు లేరు, మిత్రులు లేరు, గురువు లేడు, శిష్యులు లేరు, నేను చిదానంద రూపుడనైన శివుడనే, నేను శివుడనే! జనన, మరణములు, జాతి భేదములు, తల్లి దండ్రులు, గురు శిష్యులు, ఏ బంధములు లేవు, ఎందుకనగా, నేను శివుడను కనుక, అన్ని బంధములకు, అనుబంధములకు అతీతుడను కనుక!

అహం నిర్వికల్పో నిరాకార రూపో విభుత్వాచ సర్వత్ర సర్వేంద్రియాణామ్
న చా సంగతం నైవ ముక్తిర్నబంధః చిదానంద రూపశ్శివోహం శివోహం

నేను నిర్వికల్పుడను అనగా నాకు వేరే సాటి ఐనది లేదు, నేను నిరాకారుడను, ఎందుకంటే ఈ ఆకారం శాశ్వతం కాదు కనుక, అన్నింటికీ, అంతటా అన్ని ఇంద్రియములకూనేనే అధిపతిని, నాకు సంబంధించినవి, సంబంధించనివి ఏవీ లేవు, నాకు ముక్తి లేదు, బంధమూ లేదు, నేను చిదానంద రూపుడనైన శివుడనే, నేను శివుడనే! 'మనో బుద్ధ్యహంకార చిత్తాని నాహం' మనసు, బుద్ధి, చిత్తము, అహంకారము అనే నాలుగువిధములైన అంతఃకరణ ప్రవృత్తులు వున్నాయి. మనసు అన్నింటికీ అధిపతి. లేని దాన్ని ఉన్నట్లుగా, తనది కాని దాన్ని తనదే అన్నట్లుగా, క్షణికమైన దానిని శాశ్వతమన్నట్లుగా మరులు గొల్పుతుంది, వుసి గొల్పుతుంది, పురి కొల్పుతుంది, భ్రమింప జేస్తుంది, మరిపిస్తుంది, మురిపిస్తుంది, ఆకాశానికి ఎత్తేస్తుంది, అందలాలెక్కిస్తుంది, అధః పాతాళానికి తొక్కేస్తుంది.

కనుకనే మనసే అన్నింటికీ కారణం, ప్రేరణం, ఉత్ప్రేరకం, వినాశకరం. అందుకే ' మన ఏవ మనుష్యాణామ్ కారణం బంధ మోక్షయో:' మనుషుల బంధాలకు, మోక్షానికి కారణం మనసే అన్నది ఒక ఉపనిషత్తు! 'ద్వే శబ్దే బంధ మోక్షాయ మమేతి న మమేతిచ, మమేతి బధ్యతే జంతు: న మమేతి విముచ్యతే., 'నాది', 'నాది కాదు' అనే రెండు శబ్దాలే బంధానికీ, మోక్షానికీ కారణాలు, నాది అనుకుంటే బంధం, ఎందుకంటే నాది అనే దానితో మొదలై, నాది మాత్రమే, నాకు మాత్రమే, నాకు కాకున్నా పరవాలేదు ఎవరికీ కాకూడదు, నాది కాకున్నా పరవా లేదు, ఎవరిదీ కాకూడదు, ఎవరికీ చెందకూడదు..అనే దాకా దారి తీస్తుంది. ఆది వినాశనానికి దారి తీస్తుంది. ఈ నాడు సమాజంలో జరుగుతున్న హింసకు, దౌర్జన్యానికీ అదే కారణం! బుద్ధి విచక్షణను కలిగిస్తుంది. మంచి, చెడులను గ్రహింప గలుగుతుంది. చిత్తము తన ఇష్టం వచ్చినట్లుగా ప్రవర్తించేలా చేస్తుంది.

అహంకారం మహదహంకారం(గొప్ప అంధకారం) మిధ్యాహంకారం (మిధ్యాన్ధకారం) అని రెండు రకాలుగా ఉన్నది. అహంకారం అంటేనే అంధ కారం. సృష్టికి మొదలు మహా అంధకారం వ్యాపించి వున్నది. ఏదీ తెలియని బ్రహ్మ దేవుడు తనకన్నా పరమాత్ముడు ఐన వాడిని ప్రార్ధిస్తే ఆ శ్రీ మహా విష్ణువు తన తేజః పుంజములతో దానిని తొలగించి కరుణిస్తే, అప్పుడు బ్రహ్మ తన సృష్టిని కొనసాగించాడు అని పురాణ గాధ. నేను అనేది సాత్త్వికాహంకారం, నేను కూడా అనేది రాజసిక అహంకారం, నేను మాత్రమే అనేది తామసిక అహంకారం! నేను ఏమిటి, ఎవరు, ఎందుకు, ఎక్కడి నుండి, ఎక్కడికి అనే అన్వేషణ సాత్త్వికమైనది, మనిషిని వున్నతుడిని చేస్తుంది. నేను కూడా అనేది రాజసికమైనది, నాకూ ఒక ఉనికి, ఒక సత్తా ఉంది అనే సాధనకు ఉపకరిస్తుంది. ఈ రెండూ మంచివే.అవసరమైనవే. నేను మాత్రమే, నాకు మాత్రమే, నాది మాత్రమే అనేది తామసికమైనది, అది దాన్ని కలిగివున్నవాడిని, వాడి ద్వారా సర్వాన్నీ నాశనం చేస్తుంది. ఈ నాశనానికి చిత్తం బాటు వేస్తుంది, చిత్తం వచ్చినట్లు ప్రవర్తించడం ద్వారా, దానికి మనసు కారణమౌతుంది సరిగా వుపయోగించకుంటే, మనసే అన్నింటికీ కారణం కనుక దానిని బుద్ధికి స్వాధీనం చేసి, అప్పుడు బుద్ధి ద్వారా కలిగిన విచక్షణతో మంచి చెడులను తెలిసికొని, మంచిని గ్రహించి, చెడును విసర్జించాలి కనుక బుద్ధి పరమాత్మ తత్త్వం. ఉపనిషత్తులు అన్నీ ఇదే చెప్పాయి.

"ఆత్మానగుం రధినం విద్ధి శరీరం రధమేవతు బుద్ధించ సారధిం విద్ధి, మనః ప్రగ్రహమేవచ,
ఇన్ద్రియాణి హయాన్యాహు: తేషాం విషయ గోచరాన్, ఆత్మేంద్రియ మనో యుక్తం భోక్తేత్యాహుర్మనీషిణః " ... అన్నది ఒక ఉపనిషత్తు. అంటే శరీరమే రధము. ఆత్మ అంటే పరమాత్మ స్వరూపి ఐన జీవాత్మ రధికుడు. అంటే రధాన్ని ఎక్కేవాడు. బుద్ధి సారధి. అంటే పరమాత్మ రూపకమైన బుద్ధి ఈ రధాన్ని నడిపితే, గుర్రములవంటి ఇంద్రియములను మనసుఅనే కళ్ళెంతో అదుపు చేస్తూ, పరమాత్ముడి సారధ్యంలో, సర్వం ఆయనకే అప్పగించి, నమ్మి,కూర్చుంటే రధాన్ని క్షేమంగా గమ్యానికి నడుపుతాడు, కనుక మనసు అనే కళ్ళెమును కూడా సారధి ఐన పరమాత్ముడికి అప్పగించాలి అంటే మనసును పరమాత్ముని యందు లగ్నం చేయాలి. ఆత్మ, ఇంద్రియాలు, మనసు కలిగిన వాడిని భోక్త అంటారు, దానికి బుద్ధిని కూడా జోడిస్తే ఆ భోక్తృత్వభావన నశిస్తుంది. అప్పుడు నేను చేస్తున్నాను, చూస్తున్నాను, అనుభవిస్తున్నాను అనే భావన నశిస్తుంది. అప్పుడు సుఖ దు:ఖాలూ, రాగ ద్వేషాలు, బంధ మోక్షాలూ, మంచీ చెడూ, ఇలాంటి ద్వంద్వాలు నశిస్తాయి. శివమే అంటే శాంతమే, సౌఖ్యమే, ఆనందమే మిగులుతుంది. కనుక శివోహం, శివోహం! బుద్ధికి అప్పజెప్పి ప్రయాణం చేస్తే కర్మేంద్రియాలూ, జ్ఞానేంద్రియాలూ దారి తప్పవు, మంచికర్మలే మిగులుతాయి, మంచిజ్ఞానమే మిగులుతుంది అప్పుడు శివుడౌతాడు మానవుడు, కనుక ఇంతా కలిగిన శివుడనే నేను! సప్త ధాతువులు, పంచ ప్రాణాలు, పంచ కోశాలు, బంధాలు, భవ బంధాలు, అనుబంధాలు, సంబంధాలు అన్నీ నేను దేహం అనుకుంటే అవి గెలుస్తాయి, నేను దేహమును కాను, ఎందుకంటే దేహం శాశ్వతం కాదు కనుక, అని తెలిసికొంటే దేహం నశిస్తుంది, ఆత్మ రహిస్తుంది, ఆత్మ మిగులుతుంది, ఆ ఆత్మ పరమాత్మ తత్త్వం కనుక, 'జీవం ఉన్నంతకాలం జీవునితో వుండి తరువాత దేవునితో కలిసిపోతుంది' కనుక, దానికి మరణం లేదు, కనుక ఆది శాశ్వతం. ఈజ్ఞానం కలిగితే దేహం ద్వారా వచ్చే ఏ మంచి చెడు, సుఖ దు:ఖాలు, మొదలైన ద్వంద్వాలుండవు కనుక అప్పుడు మిగిలేది పరమానందమే, కనుక నేను శివుడను, నేను శివుడనే! మనసును బుద్ధి ద్వారా నియమించుకుని కామ,క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్యములను జయించి, కర్మేన్ద్రియములను, జ్ఞానేన్ద్రియములను, ప్రాణ వాయువులను, సప్త ధాతువులను,పంచమహాభూతాలను, పంచ కోశాలను జయించి అంటే ఇవన్నీ జయించడం ద్వారా మిగిలిన పరమానందమును అనుభవించడం ద్వారా చిదానంద రూపుడైన శివుడను నేను, శివుడనే నేను!

యద్వాచా నాభ్యు దితం యేన వాగభ్యుధ్యతే ....
యన్మనసా న మనుతే ఏనాహుర్మనోమతం ....
యత్ చక్షుసా న పశ్యతి యేన చక్షూగుమ్సి పశ్యతి....
యత్ శ్రోత్రే ణ న శ్రుణోతి యేన శ్రోత్రమిదం శ్రుతం...
యత్ ప్రాణేన న ప్రాణితి యేన ప్రాణాః ప్రణీయతే...
తదేవ బ్రహ్మ త్వం విద్ధి నేదం యదిద ముపాసతే!!!

ఏది వాక్కుల ద్వారా తెలిసికొన బడ జాలదో, దేని ద్వారా వాక్కు పలుకడం జరుగుతుందో, ఏది మనసు ద్వారా తెలిసికొన బడజాలదో, దేని ద్వారా మనసు దేనినైనా తెలిసికొన గలుగుతుందో, ఏది కనుల ద్వారా చూడ బడ జాలదో, దేనిద్వారా కనులు చూడ గలుగుతాయో, ఏది చెవుల ద్వారా వినబడ జాలదో దేని ద్వారా చెవులు విన గలుగుతాయో, ఏది ప్రాణములచేత జీవింపదో, దేని ద్వారా ప్రాణములు జీవింప గలుగుతాయో అదియే బ్రహ్మము, వేరేది ఏదీ కాదు, అని చెప్పింది ఒక ఉపనిషత్తు. రెండు పెదవులు, ముప్పై రెండు పళ్ళూ, నాలుక, కొండ నాలుక వున్నవాళ్ళు కూడా పలుకలేని వారు వున్నారు, మూగ వాళ్ళు, అంటే వీటన్నింటికీ పలుకును ఇచ్చే శక్తి ఒకటి వున్నది కదా, ఆది లేక పోతే ఇవన్నీ వున్న వాళ్ళు కూడా పలుకలేరు కదా, కళ్ళు, కను బొమలు, కను గుడ్లు అన్నీ సరిగా వున్నా చూపులేని వాళ్ళు గుడ్డివాళ్ళు వున్నారు, అంటే వీటన్నింటికీ చూపును ఇచ్చే శక్తి ఒకటి వేరేది వున్నది, అలాగే చెవులున్నా, కర్ణభేరి వున్నా మిగిలినవి అన్నీ సరిగా వున్నా వినలేని చెవిటి వాళ్ళు వున్నారు, అంటే వీటన్నిటికీ విన గలిగిన శక్తిని ఇచ్చే శక్తి ఒకటి వున్నది కదా, ప్రాణములు వున్నప్పుడూ తెలియబడనిది, అదేదో తెలియనిది ఐన ఏది లేకుంటే ప్రాణములు లేకుండా పోతాయో, దానివల్లనే ప్రాణములున్నట్లు, జీవం వున్నట్లు కనిపిస్తుందో, .అదియే బ్రహ్మము. అంటే కేవలం పైకి కనిపించే నోరు, కళ్ళు, చెవులు,ఇవన్నీ సరిగా వున్నా అవి పని చేయకుండ పోతాయి, అంటే వీటికి శక్తినిచ్చే శక్తి ఒకటి ఉందికదా, అదే బ్రహ్మం. పంచకర్మేంద్రియాలూ, పంచ జ్ఞానేంద్రియాలు అలాగే వున్నా ప్రాణం లేని శరీరం ఎందుకూ పనికిరాదు, ఏదీ చేయ లేదు. నోరున్నా పలుకలేదు, చేతులున్నా పనులు చేయ లేవు, కాళ్ళు వున్నా నడువలేవు, కామేంద్రియం వున్నా పని చేయదు, కామం వుండదు, విసర్జక అవయవం వున్నా విసర్జించే శక్తి వుండదు , చర్మం వున్నా స్పర్శను గ్రహింపలేదు, కనులు వున్నా చూడలేవు, చెవులు వున్నా వినలేవు, నాలుక వున్నా రుచి చూడ లేదు, ముక్కు వున్నా వాసన చూడలేదు, సప్త ధాతువులూ వున్నా వాటి పని అవి చేయ లేవు, పంచ కోశాలు వున్నా పనికి రావు. ఇవన్నీ వున్నా ఏది లేకుంటే ఇవన్నీ లేనట్లే లెక్కనో అదే ప్రాణ శక్తి, అదే బ్రహ్మం, అదే జీవం, అదే నాదం, అదే వేదం! కనుక ఆ శక్తిని మాత్రమే శాశ్వతము ఐన శక్తిగా తెలిసికొంటే మిగిలినవన్నీఅశాశ్వతాలు అని తెలిసికొనడం జరుగుతుంది. అప్పుడు మిగిలిన వాటి ద్వారా వచ్చే సుఖ దు:ఖాలు, జయాపజయాలు,

క్షణికమైనవి అని తెలుస్తుంది, ఆనందమే మిగులుతుంది, కనుక శివుడనై  పోతాను కనుక నేను శివుడను, నేను శివుడనే!

"అశబ్ద మస్పర్శ మరూప మవ్యయం
తథా అరసం నిత్య మగంధ వచ్చయత్
అనాద్యనంతం మహతః పరం ధృవం
నిచాయ్య తన్మ్రుత్యు ముఖాత్ప్ర ముచ్యతే"

అన్నది ఒక ఉపనిషత్తు ఇదే భావాన్ని తెలియజేస్తూ. ఈ జ్ఞానం కలిగినప్పుడు మృత్యువు లేకుండా పోతుంది, పుట్టుకే శాశ్వతం కాదు అని తెలిస్తే మృత్యువూ శాశ్వతం కాదు అని తెలుస్తుంది కనుక మృత్యువు వుండదు, ఇదంతా అశాశ్వతం అని తెలుస్తుంది కనుక ఇవన్నీ పోయేవే అని తెలుస్తుంది కనుక భయం వుండదు, ఆ భయమే మృత్యువు, ఆ బలహీనతే మృత్యువు, తెలిసికొన్న ఆ శాశ్వత సత్యం, ఆ శక్తి అదే జీవం, ఎందుకంటే దానికి చావు, అంతం అనేది లేదు కనుక, ఇదే భావాన్ని స్వామి వివేకానంద చెప్పింది! ఇక్కడ చావు వుండదు అంటే పుట్టుకా శాశ్వతం కాదు, చావూ శాశ్వతం కాదు, అవి సహజ ధర్మాలు,అనివార్యాలు అని తెలియడం వలన కలిగే జ్ఞానం వలన కలిగే ఆనందం వలన మృత్యు భీతి వుండదు, కనుక మృత్యు భావం వుండదు, కనుక మృత్యువు వుండదు అని అర్థం, అంతే కానీ, ఈ జ్ఞానం కలిగిన వాడు శారీరకంగా చిరంజీవి అని కాదు, శరీరానికే మృత్యువు, ఆత్మకు కాదు అని తెలిసికొనడం వలన కలిగే చావులేని ఆత్మజ్ఞానం అని అర్థం! ఎందుకంటే ఆ ఆత్మకు చావు లేదు కనుక. ఇదే శ్రీ కృష్ణుడు అర్జునునితో చెప్పింది!

ఇన్ని ఉపనిషత్తుల మర్మాలను స్ఫురింపజేస్తూ, నిత్యమూ శివమూ, శాంతమూ, అద్వైతమూ ఐన పరమాత్మఅనుభవమునకు సంబంధించిన బ్రహ్మానందానుభూతిని పొందటానికి కావలసిన సాధనా విధానాన్ని, భావనా విధానాన్ని ఈ  'నిర్వాణ షట్కము' లో తెలిపి పరమోత్క్రుష్టమైన వేదాంత దర్శనం చేశారు ఆదిశంకరాచార్యుల వారు. నా అల్పబుద్ధికి అందినమేరకు  ఆ విషయాన్ని ఇక్కడ ఇవ్వడానికి ప్రేరణనిచ్చిన ఆదిశంకరుల పాదపద్మములకు వినయంగా అంజలిస్తూ, స్వస్తి!


రామో విగ్రహన్ ధర్మః

రామో విగ్రహన్ ధర్మః
ఈ వాక్యం రాముని ధర్మనిరతిని సూచిస్తూ పలువురు ప్రస్తావిస్తారు. అయితే రామాయణం లో ఈ వాక్యాన్ని వాల్మీకి గారు మారీచునితో అనిపిస్తాడు. వినటానికి మనకు గమ్మత్తుగా వున్నది. మారీచుడు ఏమిటి రాముని అంతలా విగ్రహన్ ధర్మః అనే అంతగా...వివరాలు లోకి వెళితే ...మారీచుడు రావణాసురిని వద్ధ ముఖ్యుడు. ఏంత అంటే రావణాసురిని అంతరింగక వర్గంలోని ముఖ్యుడు రావణాసురిని బంధువు. తాటకి కుమారుడు. తాటకి రావణాసురిని అమ్మమ్మ. అంటే మారీచుడు రావణాసురుని మేనమామ. ఇది వారి  సంబంధం. ఇంత విశ్వసనీయత వారి మధ్య వున్నది.
రావణుడు మారీచుని సీతాపహరణంనకు ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ సమయంలో మారీచునకు అంతకు క్రితమే విశ్వామిత్రులతో యాగసంరక్షణార్ధం వచ్చిన రాముని చేతిలో తనతల్లి మరణం , తనసోదరుడు సుబాహు మరణం ఇత్యాదులవలన మరియు సహజ సిద్ధమైన తన రాక్షసమాయలతో ప్రజలద్వారా చారుల ద్వారా ఇలే అనేక విధాలుగా రామచంద్రుని ధర్మనిరతి ఆయన వీరత్వం కర్తవ్యపరాయణత్వం రాముని బాణం యొక్క వాడి వేడి తెలిసిన వాడగుటచేత రావణాసురునికి సీతాపహరణం కూడదు అని హితవు చెప్పే సమయంలో రావణాసురిని ఉద్దేశించి  ఉద్దశేంచి " రామో విగ్రహన్ ధర్మః" అని ప్రస్తావిస్తాడు. రావణా విను రాముడు మామూలు వాడు కాదు ధర్మం పోత పోసి సశరీరంగా నడయాడే స్వరూపం అటువంటి ధర్మశిఖతో ప్రజ్వరిల్లే రాముని ధర్మపత్నిని అపహరించమంటున్నావు నీవు శలభంలా మాడిపోతావు అంతేకాదు నీవు , నీతో అనుసరించిన నేను , మేము కడకు ఈ రాక్షసజాతి వినాశనమునకు ,లంకకు మంగళకరము కాదు అని పలువిధాలా బ్రతిమలాడుతాడు కాని వినడు చివరకు విధిలేని పరిస్థితి లో బంగారు జింక వేషం ధరించి వెళ్ళి రామబాణం తగిలి మరణిస్తాడు కాని రాక్షస బుద్ధిగా చనిపోయో సమయంలో హలక్ష్మణా అనే ఆర్తనాదాలు చేసి చనిపోతాడు.తదుపరీ సీతాపహరణం , ఆతదుపరి రావణసంహరం . ఇది అంతా రాముని ధర్మనిరతిని తెలుసుకోవటమో. అందుకే రామో విగ్రహన్ ధర్మః.
అందరికి శ్రీరామ నవమి శుభాకాంక్షలు.
శ్రీరామ జయం.
ఆలపాటి రమేష్ బాబు
విజయవాడ.
94401 72262.